بررسي شيوع و تنوع ژنتيكي گونه هاي تريكوسترونژيلوس در دامهاي بومي ذبح شده در كشتارگاه صنعتي شهرستان تالش در سال 1397

رشت

مقدمه : گونه‌هاي تريكوسترنژيلوس عمدتاً انگل‌هاي نشخواركنندگان با انتشار جهاني هستند. اين نماتودها مكرراً از انسان‌ها در كشورهاي خاورميانه و خاور دور كه انسان‌ها و دام‌هاي اهلي تماس نزديك دارند، گزارش‌شده است. هدف از اين مطالعه تعيين شيوع گونه‌هاي تريكوسترونژيلوس بدست آمده از دام‌هاي بومي ذبح‌شده در كشتارگاه صنعتي منطقه تالش و همچنين بررسي تنوع ژنتيكي آن‌ها بود. مواد و روش‌ها : درمجموع 144 شيردان دام شامل 72 گاو، 59 گوسفند و 13 بز از كشتارگاه تالش در استان گيلان در طي ماههاي تير تا شهريور سال 1397 جمع‌آوري گرديد. سپس در آزمايشگاه محتويات شيردان‌ها شستشو و ازنظر آلودگي به گونه‌هاي تريكوسترونژيلوس موردبررسي قرار گرفتند. جهت تشخيص مورفولوژي، نماتودهاي نر با استفاده از رنگ آزوكارمين رنگ‌آميزي شدند و تا حد گونه با استفاده از كليدهاي معتبر تاكسونومي نماتودها تعيين هويت گرديدند. جهت آناليز مولكولي، DNA ژنومي از يك عدد كرم نر از هرگونه تريكوسترونژيلوس و در هريك از انواع دام‌ها استخراج گرديد. سپس واكنش PCR جهت تكثير ناحيه ژني ITS2-rDNA انجام شد و محصول‌هاي PCR تعيين توالي گرديدند. آناليز فيلوژنتيك توالي نوكلئوتيدي با استفاده از نرم‌افزار مگا نسخه 5 انجام شد. نتايج : درمجموع 12 رأس از 144 رأس دام (3/8 %) حداقل به يك‌گونه از انگل تريكوسترونژيلوس آلوده بودند. شيوع اين نماتودها در گاو، گوسفند و بز به ترتيب 3/8% (72/6)، 1/5 % (59/3) و 1/23 % (13/3) بود. ميزان آلودگي تريكوسترونژيلوس كوليبريفورميس، تريكوسترونژيلوس آكسه اي و تريكوسترونژيلوس ويترينوس به ترتيب در گاوها 0%، 3/8 % و 0%، در گوسفندها 7/1 %، 7/1 % و 1/5 % و در بزها 4/15%، 1/23% و 4/15% بود. تفاوت آماري معناداري بين گونه‌هاي تريكوسترونژيلوس و نوع دام مشاهده گرديد (05/0> P). آناليز فيلوژنتيك نشان داد كه هر يك از گونه‌ها با سكانس‌هاي رفرانس ثبت‌شده در بانك ژني در يك گروه قرار گرفتند. در مطالعه حاضر ميزان شباهت درون‌گونه‌اي ايزوله‌هاي به‌دست‌آمده از دام‌هاي مختلف 100% بود. نتيجه‌گيري : در مطالعه حاضر، گونه‌هاي غالب در بين گاوها، گوسفندها و بزها به ترتيب تريكوسترونژيلوس آكسه اي، تريكوسترونژيلوس ويترينوس و تريكوسترونژيلوس آكسه اي بود. ايزوله‌هاي تريكوسترونژيلوس كوليبريفورميس به‌دست‌آمده در مطالعه حاضر با ايزوله‌هاي جداشده از انسان از استان‌هاي مازندران و گيلان شباهت 100 درصدي داشتند. همچنين اين ايزوله‌ها با ايزوله جداشده از بز از كشور مالزي و خرگوش از كشور استراليا نيز همولوژي 100 درصد داشتند. ايزوله‌هاي تريكوسترونژيلوس آكسه اي به‌دست‌آمده در اين مطالعه نيز با ايزوله گوسفندي از استان اردبيل و ايزوله انساني از استان گيلان شباهت 100 درصدي داشتند. همچنين اين ايزوله‌ها با ايزوله دامي از كشور مالزي همولوژي 100 درصد را نشان دادند. ايزوله‌هاي تريكوسترونژيلوس ويترينوس به‌دست‌آمده در مطالعه حاضر با ايزوله‌هاي جداشده از گوسفند از كشور نيوزلند 2/99% شباهت داشتند. اين مطالعه نشان داد كه گونه‌هاي تريكوسترونژيلوس به‌دست‌آمده از انسان و دام داراي ارتباط فيلوژنتيك نزديكي هستند و اين يافته مي‌تواند مهم‌ترين دليل عفونت‌هاي انساني كه بكار بردن مدفوع دام‌هاي اهلي جهت كود دهي مزارع باشد را اثبات نمايد

3404

علوم پزشكي گيلان