عنوان
بررسي تداخلات دارويي در بيماران مسن مبتلا به گلوكوم مراجعه كننده به بيمارستان اميرالمومنين (ع) رشت
محل تحصيل
رشت
چكيده
سالمندان بيشترين مصرف كننده داروها مي باشند. پژوهش حاضر به منظور ارزيابي فراواني تداخلات بالقوه دارويي، در
سالمندان مبتلا به گلوكوم مراجعه كننده به بيمارستان اميرالمومنين رشت انجام گرفت.
مواد و روش ها: دراين مطالعه توصيفي-مقطعي، سالمندان )حداقل شصت سال سن( تحت درمان با داروهاي كاهش دهنده فشار
چشم دركلينيك گلوكوم بيمارستان اميرالمومنين رشت در سال 1398 كه به طورهمزمان حداقل يك داروي سيستميك جهت بيماري
هاي غيرچشمي استفاده مي كردند ، از نظر فراواني تداخلات بالقوه دارويي تحت بررسي قرار گرفتند. اطلاعات جمع آوري شده
شامل خصوصيات دموگرافيك، سابقه بيماري هاي سيستميك، داروهاي مصرفي، نحوه استفاده از داروها، مصرف سيگار، سابقه
مصرف مشروبات الكلي و مواد مخدر-روانگردان بودند. بيماران از نظر فراواني و شدت تداخلات بالقوه دارويي، با استفاده از نرم
افزارهاي الكترونيكي ميكرومدكس و لكسي كامپ، مورد ارزيابي قرارگرفتند. اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرم افزار 21
SPSS مورد تجزيه-تحليل قرار گرفت. از رگرسيون لجستيكي جهت تحليل عوامل مرتبط با تداخلات بالقوه دارويي استفاده شد.
نتايج: از 256 بيمار مورد مطالعه، متوسط سن 22 / 4 ± 94 / 68 سال و 2 / 51 % زن بوده اند. تعداد متوسط دارو به ازاي هر بيمار
15 / 2 ± 27 / 5 دارو بود. پنجاه و هفت در صد نمونه ها بيش از پنج دارو مصرف مي كردند. به طور كلي شيوع تداخلات بالقوه دارويي
برحسب Mcromedex و Lexicomp به ترتيب .6 / 66 % و 8 / 75 % بودند. نرم افزار ميكرو مدكس هيچگونه تداخل در دسته
داروهاي چشمي-چشمي گزارش نكرد ولي نرم افزار Lexicomp تداخل چشمي-چشمي را در 23 % نمونه ها نشان داد. هر دو
نرم افزار تداخلات چشمي-غيرچشمي و غيرچشمي-غيرچشمي را گزارش كردند اما لكسي كامپ شدت تداخلات بيشتري را نشان
داد. پس ازتحليل رگرسيون لجستيكي، سن بيش از هفتاد سال، بيسوادي، استفاده از دارو بدون كمك ديگران، سابقه بيماري هاي
قلبي-عروقي و ديابت ارتباط معني داري ( P<0.05 ( با افزايش شانس تداخلات دارويي را نشان دادند. افزايش تعداد داروها بطور
مستقل با افزايش شانس تداخلات دارويي ارتباط داشت ) P<0.05 .)
بحث: تعداد قابل توجه اي از تداخلات دارويي بالقوه در سالمندان مبتلا به گلوكوم )با سابقه استفاده همزمان از داروهاي سيستميك
جهت درمان بيماري هاي همراه( ديده مي شود. داروهاي ضد گلوكوم ممكن است باعث تغييراتي در اثر بخشي و ايمني داروهاي
موضعي يا سيستميك گردند. در نتيجه، در نظر گرفتن داروهاي ضد گلوكوم بعنوان جزئي از پلي فارمسي درسالمندان ضروري
است.
شماره ركورد
3401
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان