عنوان
بررسي ميزان مواجهه با هزينه هاي سنگين سلامت در استان گيلان قبل و بعد از طرح تحول نظام سلامت
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: نقش¬آفريني دولت در نظام سلامت بسيار پراهميت است. مراقبت¬هاي سلامت در صورت ناديده گرفته شدن هزينه-هاي سنگين به‌ويژه به قشر¬ فقير جوامع وارد مي¬آورند و هزينه¬هاي سپرده‌شده مربوط به‌سلامت سود¬آوري اقتصادي چنداني براي افراد ندارد و در صورت عدم حمايت دولت شكست ¬بازار شكل مي¬گيرد. لذا وظيفه تأمين¬ مالي سلامت بر عهده دولت است تا از بروز هزينه‌هاي سنگين به خانوار جلوگيري شود. با توجه به اينكه موضوع سلامت ماهيت رفاهي ¬عمومي دارند، لذا ناگزير در معرض بحث‌وجدل‌هاي سياسي فراواني مي¬باشند. سياست جاري در اجراي برنامه‌هاي سلامت در ايران طرح تحول سلامت است كه براي كاهش پرداخت از جيب مردم و هم‌چنين كاهش هزينه‌هاي سنگين درزمينهٔ ي خدمات بيمارستاني در بخش دولتي در ارديبهشت سال 1393 پس از يك دوره 6 ماهه پايلوت به اجرا درآمد. لذا در اين مطالعه بر آن شديم كه به بررسي ميزان مواجهه با هزينه‌هاي سنگين سلامت به‌عنوان شاخصي نشان‌دهنده كفايت دولت درزمينهٔ تأمين مالي به‌طور اختصاصي در استان گيلان به‌عنوان نمونه‌اي كوچك از كل كشور ايران قبل و بعد از طرح تحول سلامت بپردازيم.
مواد و روش: مطالعه حاضر يك مطالعه توصيفي تحليلي است كه با استفاده از داده‌هاي از پيش جمع‌آوري‌شده مركز آمار ايران انجام شد. در اين مطالعه هدف، محاسبه هزينه‌هاي سنگين سلامت قبل و بعد از طرح تحول سلامت است، لذا بدين منظور از داده‌هاي هزينه درآمد خانوار طي دوره زماني 1388 تا 1395 استفاده شد. از روش خو براي محاسبه مواجهه افراد با هزينه‌هاي سنگين سلامت استفاده شد. پس از تعيين مواجهه خانوار با هزينه سنگين سلامت، وضعيت مواجهه با هزينه‌هاي سنگين سلامت برحسب گروه‌هاي مختلف درآمدي و نيز بر اساس شهرستان‌هاي استان گيلان طي دوره زماني 1388 تا 1395 محاسبه شد. نهايتاً براي تعيين اينكه آيا ميزان مواجهه با هزينه‌هاي سنگين قبل و بعد از طرح تحول سلامت كاهش و يا افزايش داشته است و يا خير، از مدل رگرسيون پانلي سوئدو استفاده شد و متغير قرار داشتن قبل و بعد از طرح تحول به‌صورت يك متغير موهومي دوتايي (صفر و يك) به‌عنوان متغير مستقل و متغير مواجهه با هزينه سنگين (مواجهه و يا عدم مواجهه) به‌عنوان متغير وابسته وارد شد. اين مدل با متغيرهاي ديگري چون بعد خانوار، تعداد افراد با تحصيلات دانشگاهي، تعداد افراد با بي‌سواد، سكونت در شهر و يا روستا، جنس و سن افراد در خانوار تعديل شد.
نتايج: ميانگين هزينه‌هاي كمرشكن در استان گيلان بعد از اجراي طرح تحول سلامت روند افزايشي داشته است و در اين ميان در افراد مسن، جمعيت روستايي و خانوار با بعد بالا نسبت‌هايي بالاتري از هزينه‌هاي كمرشكن به دست آمد. در خانوارهاي روستايي هزينه كمرشكن با سطح درامد افراد رابطه‌ي عكس داشت و افراد فقيرتر بيشتر با آن روبرو بودند. سطح سواد بالاتر نيز فاكتور پيشگيري‌كننده در مواجهه با هزينه‌هاي كمرشكن تلقي شد.
نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه بر لزوم توجه دقيق‌تر بر روي اركان طرح تحول سلامت و بازبيني آن در جهت رسيدن به هدف اصلي ان و كاهش هزينه‌هاي سلامتي و برنامه‌ريزي بر روي قشر ضعيف و فقير تأكيد دارد.
شماره ركورد
3368
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان