بررسي ارتباط اميد و سلامت معنوي با كفايت دياليز بيماران تحت همودياليز در مراكز منتخب استان گيلان در سال 1396

لنگرود

چكيده مقدمه: بيماري هاي مزمن كليوي از جمله مشكلات سلامتي در دنياي امروز است كه موقعيت تهديد كننده اي براي وضعيت سلامتي، اقتصادي و اجتماعي فرد مبتلا، خانواده و جامعه ي او محسوب مي گردد.از مهمترين مشكلات روان شناختي بيماران همودياليز در مراحل شديد بيماري نااميدي است. سلامت معنوي يكي از مفاهيم مهم در نحوه رويارويي بيمار با مشكلات و تنش ناشي از بيماري مي باشد كه فرد را براي داشتن اميد و هدف در زندگي متمايل مي كند. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط اميد و سلامت معنوي با كفايت دياليز بيماران تحت همودياليز در بيمارستان رازي ومركز كاسپين رشت انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر يك مطالعه تحليلي مقطعي از نوع همبستگي است كه بر روي 103 بيمار مراجعه كننده به مراكز همودياليز رازي و كاسپين رشت به صورت نمونه گيري تصادفي ساده انجام شد. جمع آوري داده ها با استفاده از پرسشنامه هاي اميد اشنايدر وجامع سلامت معنوي در جمعيت ايراني جمع آوري شد. روانسنجي اين پرسشنامه ها در مطالعات داخلي كشور به تأييد رسيده است. كفايت دياليز با استفاده از معيار KT/V و مدل كسر اوره (URR) مورد ارزيابي قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 و بهره گيري ازآمار توصيفي (جداول توزيع فراواني، ميانگين و انحراف معيار) و استنباطي(ضريب همبستگي پيرسون و آزمون همبستگي جزئي) مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. نتايج: اكثر بيماران مرد (2/59 درصد)، در گروه سني بالاي 60 سال (60/46 درصد)، متاهل (5/83 درصد)، داراي درآمد ماهانه كمتراز يك ميليون ريال (2/60 درصد) و از نظر تحصيلات زير ديپلم (4/53 درصد) بودند. ميانگين نمره اميد36/36 (10/9±) و ميانگين نمره كلي سلامت معنوي 92/227 (01/19±) بدست آمد. كيفيت همودياليز از نظر شاخص KT/V 7/42 درصد (ميانگين 26/0±15/1) و از نظر شاخص URR 5/48 درصد (ميانگين 53/8±9/63) بود. همبستگي بين سلامت معنوي و كفايت دياليز، كم (095/0= r ) و رابطه معنا داري بين اين دو وجود نداشت (338/0=(p. همبستگي بين اميد و كفايت دياليز، كم (031/0= r) و رابطه معنا داري بين اين دو وجود نداشت (756/0= (p. ضريب همبستگي جزئي بين سلامت معنوي و كفايت دياليز بدون در نظر گرفتن سن 095/0 و با در نظر گرفتن سن در سالمندان 235/0 و در غير سالمندان 058/0-. بود و در هر دو گروه اين همبستگي غير معني دار بود. نتيجه گيري: براساس يافته ها اكثر بيماران از سطح سلامت معنوي و اميد بالايي برخورداربودند. و كفايت دياليز در بيماران در وضعيت نسبتا مطلوب بود. در اين مطالعه بين اميد و سلامت معنوي با شاخص هاي كفايت دياليز ارتباط معني دار وجود نداشت. عليرغم اين نتايج، ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد مي‌گردد برنامه ريزي لازم براي اجرايي نمودن رويكرد مراقبت كل نگر با تأكيد بر بعد معنوي جهت دستيابي به ارتقاء سطح سلامت معنوي و افزايش اميد در اين بيماران مورد توجه مسئولين ذيربط قرار گيرد. كليدواژه: اميد، سلامت معنوي، دياليز، همودياليز، سالمند

3364

علوم پزشكي گيلان