بررسي تغييرات الكتروكارديوگرام قبل و بعد از غواصي در غواصان درياي خليج فارس در پاييز 96

رشت

مقدمه: غواصي فعاليتي پيچيده با خطرات و عوارض باليني مخصوص به خود است. بنابراين لازم است با كنترل‌كردن و مشخص كردن فراسنجه‌هاي فيزيولوژيك مثل ضربان قلب، ECG قبل و بعد از غواصي به احتمال وقوع اين رويدادها پي برد. هدف: نتايج حاصل از اين مطالعه مي¬تواند در كاهش رخدادهاي بيماري‌هاي ايسكميك قلبي - عروقي، تشخيص به‌هنگام و پيشگيرانة ديس¬ريتمي‌هاي نيازمند مداخلة پزشكي در غواصان اسكوباي حرفه‌اي براي پزشكان مورد استفاده قرار گيرد. علاوه بر اين مي¬تواند پيش¬زمينه¬اي براي مطالعه گسترده¬تر در آينده شود. روش اجرا: اين مطالعه به صورت كارآزمايي نيمه¬تجربي طراحي شده است. در اين پژوهش 37 غواص مرد با ويژگي‌هاي زير انتخاب مي‌گردند: بايد در محدودة سني 50-19 سال با جرم بدني 100-60 كيلوگرم و قد 195-160 سانتي‌متر باشند. همة افراد به تناوب غواصي انجام بدهند. افراد در استفاده از ابزارهاي غواصي مهارت داشته باشند. سپس الكتروكارديوگرام در بازه‌هاي زماني زير از غواصان گرفته شود: 10 دقيقه قبل از فروروي در آب، بلافاصله بعد از خروج از آب و يك ساعت بعد از خروج از آب. تفسير الكتروكارديوگرام¬ها توسط پزشك متخصص انجام خواهد شد. در ادامه داده‌هاي جمع¬آوري شده جهت تجزيه و تحليل آماري وارد نرم¬افزار آماري SPSS شده، سپس با استفاده از تست¬هاي آماري تجزيه و تحليل خواهند شد. در اين مطالعه آناليزهاي توصيفي مورد استفاده قرار مي‌گيرد و از فاصله اطمينان 95% استفاده مي‌شود. يافته¬ها: از بين 37 غواصي كه وارد مطالعه شدند تغييرات موج T اختلاف معني¬داري در سه مقطع زماني داشته است به¬طوري¬كه اين ميزان بلافاصله بعد از خروج از آب به 46% افزايش يافت و يك ساعت بعد از خروج از آب 19% افراد تغييرات موج T داشتند و تغييرات موج T از نظر آماري معني¬دار بوده است (001/0=P). همچنين تغييرات معني¬داري از نظر ميانگين ضربان نبض در مقاطع زماني مورد مطالعه مشاهده شد. بطوريكه بلافاصله بعد از خروج از آب ميانگين ضربان افزايش يافت و يك ساعت بعد از خروج از آب به صورت معني¬داري كاهش يافت (005/0=P). تغييرات ميانگين فاصله¬ي QT در سه مقطع زماني در افراد مورد مطالعه نيز از نظر آماري معني¬دار بوده بطوريكه بلافاصله بعد از خروج از آب فاصله¬ي QT افزايش داشته است (001/0=P). نتيجه¬گيري: با توجه به اهميت باليني سندروم QT طولاني بخصوص تيپ يك سندروم QT طولاني كه در غواصان و ورزشكاران شيوع بالايي دارد و مي¬تواند در مواردي منجر به آريتمي خطرناك و مرگ ناگهاني شود، توصيه مي¬شود در معاينات غواصان قبل از اقدام به انجام غواصي حرفه¬اي به اين موضوع توجه ويژه¬اي شود. همچنين تغييرات موج T به صورت افزايش ارتفاع موج T حداقل 2 ميلي متر در ليد V3 و حداقل يك ميلي¬متر در ليد ǁ در افراد مورد مطالعه معني¬دار بوده است كه اين تغيير مي¬تواند مطرح¬كننده¬ي ناپايداري رپلاريزاسيون باشد (001/0=P). همچنين با انجام مطالعه در حجم نمونه¬ي بيشتر و فراهم شدن امكاناتي همچون گرفتن نوار قلب در عمق آب مي¬توان يافته¬هاي دقيق¬تري فراهم نمود.

3361

علوم پزشكي گيلان