بررسي ارتباط ميزان هموگلوبين گليكوزيله شده با سطح سرمي فسفات غير ارگانيك در كودكان مبتلا به ديابت نوع يك مراجعه كننده به بيمارستان هفده شهريور رشت در سال 1396

رشت

پزشكي

ديابت شايع ترين اختلال متابوليك مزمن در كودكان و نوجوانان مي¬باشد. ديابت منجر به عوارض ثانويه¬اي از جمله عوارض ميكرو و وماكرووسكولار مي¬باشد. چندين مطالعه نشان داده¬اند كه هايپو فسفاتمي نقش مهمي در پيشرفت عوارض و همبستگي معكوس با HbA1c در بزرگسالان دارد. اگرچه همبستگي بين HbA1c و سطح فسفر غير ارگانيك در كودكان ديابتي نوع يك به ندرت شناخته شده است. هدف از انجام اين مطالعه تعيين ارتباط بين HbA1c و سطح فسفات سرم در كودكان مبتلا به ديابت نوع يك مي¬باشد. مواد و روش: اين مطالعه بر روي 102 بيمار مبتلا به ديابت نوع يك انجام گرفت پس از اخذ رضايت از بيماران و ثبت اطلاعات دموگرافيك، ميزان كلسيم، فسفات و HbA1C در بيماران بررسي و ثبت شد. آزمون¬هاي اسكوير، T student و ANOVA جهت مقايسه داده¬ها استفاده شد. يافته¬ها: مطالعه ما نشان داد كه هيچ گونه ارتباط معناداري ميان سطح فسفات و هموگلوبين A1C ديده نشد (05/0<P). همچنين در اين مطالعه ميان ميزان فسفات سرم و سن و قد همبستگي معكوس و معني داري وجود داشت و همچنين بين BMI و HbA1cهمبستگي مستقيم و معنادار جود داشت. (05/0>P) نتيجه گيري: با توجه عدم ارتباط فسفر و HbA1C، نمي¬توان از اين فاكتور در جهت نشان دادن شدت بيماري و نوع كنترل بيماري بحث نمود اما با توجه به اينكه از زمان تشخيص تا شروع علايم به طور معمول حداقل 3 سال زمان مورد نياز است پيشنهاد مي¬شود مطالعه¬اي با حداقل 3 تا 5 سال فاصله زماني بين تشخيص با بروز علايم انجام گردد.

3336

دانشكده پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي گيلان

كاظم نژاد ليلي، احسان , حسيني نوري، ازاده

كوه منايي، شاهين , دليلي، ستيلا