بررسي آگاهي و عملكرد كاركنان اورژانس پيش بيمارستاني درمورد نحوه گذاشتن لوله تراشه ، پايش فشار كاف و عوامل مرتبط با آن روي مانكن ، رشت، 1398

رشت

مقدمه: اورژانس پيش بيمارستاني بخش مهمي از نظام سلامت است كه كاركنان آن در شرايط تهديد كننده حيات براي بيماران حاد بدحال، از لوله‌گذاري داخل تراشه كاف دار استفاده مي كنند تا از عوارض و مرگ و مير پيشگيري كنند. هدف: مطالعه حاضر به منظور تعيين آگاهي و عملكرد كاركنان اورژانس پيش بيمارستاني در مورد نحوه گذاشتن لوله تراشه، پايش فشار كاف و عوامل مرتبط با آن، روي مانكن انجام شده است. مواد و روش ها: اين مطالعه يك مطالعه تحليلي مقطعي است كه روي 70 نفر از كاركنان اورژانس پيش بيمارستاني شهرستان رشت در سال 1398انجام شد. نمونه ها از طريق سرشماري بدست آمدند. ابزار جمع‌آوري اطلاعات شامل يك پرسشنامه محقق ساخته با سه بخش، مشخصات فردي و شغلي با 13 سوال، پرسشنامه آگاهي با 15 سوال با نمره كلي صفر تا 15و يك چك ‌ليست عملكرد در سه قسمت با 40 سوال از نمره صفر تا 40 بود. داده‌هاي جمع‌آوري‌شده پس از كدگذاري وارد سيستم نرم‌افزاري spss نسخه 24 گرديده و تجزيه تحليل شد. از آزمون هاي آماري كولموگروف اسميرنف و شاپيرو ويلك و ميانگين، ميانه و انحراف معيار(در صورت عدم نرماليتي از آزمون من ويتني و كروسكال واليس) و براي بيان همبستگي آگاهي و عملكرد از ضريب همبستگي اسپيرمن و ارتباط آگاهي و عملكرد در نحوه لوله گذاري از مدل رگرسيون لجستيك رتبه اي و كنترل فشار كاف از مدل رگرسيون لجستيك به روش بك وارد استفاده شد و سطح معني‌داري 05/0p < در نظر گرفته شد. نتايج: يافته هاي مطالعه نشان داد كه نمره كلي آگاهي كاركنان اورژانس پيش بيمارستاني در باره نحوه لوله گذاري تراشه و پايش فشار كاف متوسط بود. بطوريكه بر حسب سابقه كار در سيستم بهداشت و درمان معني دار بوده است (05/0 p =). همچنين وضعيت عملكرد كاركنان اورژانس پيش بيمارستاني برحسب متغيرهاي فردي و شغلي در نحوه لوله گذاري داخل تراشه بر حسب سابقه كار در سيستم بهداشت و درمان، سابقه لوله گذاري روي انسان زنده و تعداد دفعات لوله گذاري روي انسان اختلاف آماري معني داري داشته است( بترتيب 016/0p= ، 013/0 p = و 04/0p =). مطالعه نشان داد كه نمره آگاهي در كنترل فشاركاف لوله تراشه با لمس دستي معني دار بود(016/0p =). نتايج مطالعه نشان داد كه عملكرد كاركنان در كنترل فشار كاف به روش لمس دستي، در 3/14 درصد موارد (10نفر) مطابق با فشار استاندارد(30-20سانتي متر آب) تنظيم كرده بودند در1/57 درصد (40نفر) اين فشار را بيش از حد استاندارد و در 6/28درصد(20نفر) كمتر از حد استاندارد تنظيم كرده بودند. بر اساس ضريب همبستگي اسپيرمن، بين آگاهي و عملكرد همبستگي مثبت معني داري وجود داشت و طبق مدل رگرسيون لجستيك، بين آگاهي با سن و تعداد دفعات لوله گذاري روي انسان و همچنين بين عملكرد با سابقه كار در سيستم بهداشت و درمان، سابقه لوله گذاري روي انسان و نوع استخدام ارتباط معني دار بود. نتيجه گيري: طبق نتايج مطالعه حاضر، وضعيت آگاهي و عملكرد كاركنان عملياتي اورژانس پيش بيمارستاني در وضعيت متوسطي قرار داشت كه تا رسيدن به وضعيت مطلوب فاصله دارد. به طور كلي آگاهي عامل تاثير گذار در عملكرد افراد است. بنابراين مي توان با برگزاري جلسات آموزشي بيشتر و تمرين لوله گذاري بر روي مانكن و استفاده از مانومتر براي اندازه گيري فشار كاف لوله تراشه، آگاهي كاركنان را افزايش داده و عملكرد را به حد مطلوب رساند. كليد واژه ها: آگاهي، عملكرد، لوله گذاري تراشه، فشار كاف، اورژانس پيش بيمارستاني

33187

علوم پزشكي گيلان