• عنوان

    مقايسه تغييرات QT در نوزادان ترم با ديابت حاملگي مادر و نوزادان ترم بدون ديابت حاملگي مادر در بيمارستان 17 شهريور رشت

  • محل تحصيل
    رشت
  • چكيده
    مقدمه: ديابت حاملگي به¬عنوان عدم تحمل گلوكز با هر درجه¬اي كه در دوران حاملگي شروع شود گفته مي¬شود. نوزادان مادران ديابتي دو برابر در ريسك آسيب¬هاي بارداري قرار مي¬گيرند. كارديوميوپاتي جنين معمولاً گذرا بوده و نتيجه‌ي پايدار در بسياري از جنين¬ها باقي نمي¬گذارد اما برخي از نوزادان مادران ديابتي كه به خوبي كنترل نشده¬اند مشكلات بسيار زيادي از نقص عملكرد قلبي، مانند نارسايي قلبي مادرزادي و هايپرتروفي سپتوم را تجربه مي‌كنند. طول فاصله QT از معيارهاي ECG بوده و تغييرات ضخامت بطني بر روي اين فاصله تاثير گذاشته، لذا مي¬تواند بيانگر پاتولوژي¬ها باشدكه در بيماران هايپرتروفيك كارديوميوپاتي بيشتر ديده مي¬شود. روش اجرا: تعداد 38 نوزاد ترم (سن داخل رحمي بيشتر از 37 هفته) متولد شده از مادران با ديابت حاملگي به¬عنوان گروه مورد مطالعه و تعداد 38 نوزادان ترم متولد شده از مادران سالم غيرديابتي مراجعه¬كننده جهت اكو تحت عنوان گروه كنترل وارد مطالعه شدند. تمام نوزادان از نظر شاخص‌هاي اكوكارديوگرافي مانند ضخامت سپتوم بين بطني و ... بررسي شدند. در بررسي‌هاي الكتروكارديوگرام نيز به مدت 10 ثانيه از اين نوزادان ECG گرفته شد و نوزادان از نظر ناهنجاري¬هاي الكتروكارديوگرافي طول مدتQT و ... بررسي شدند. نتايج: در اين مطالعه دو گروه نوزادان ترم با مادران مبتلا به ديابت بارداري (38 نفر) و نوزادان ترم مادر غيرديابتي (38 نفر) از لحاظ تغييرات پارامترهاي QT مورد بررسي قرار گرفتند. در اين مطالعه دو گروه از نظر سن و وزن و جنس اختلاف معني¬داري نداشتند (05/0p>). شاخصQTC min به¬طور معني¬دار در گروه مادر ديابتي¬ها طولاني¬تر بوده است (046/0 p=). همچنين شاخص EF با 011/0 p= و شاخص IVSTD با 05/0 p= بين دو گروه معني¬دار بوده كه معرف افزايش ضخامت ديواره بين بطني و كاهش EF در گروه مادر ديابتي¬ها مي¬باشد. ساير پارامترها بين دو گروه اختلاف معني¬دار نداشتند (05/0p>). نتيجه¬گيري: ديابت بارداري مادر باعث افزايش ضخامت ديواره قلبي جنين به¬خصوص ديواره بين بطني و كاهش نسبي ميزان EF نوزاد خواهد شد. كه اين يافته¬ها در اكوي اين نوزادان نيز قابل مشاهده مي¬باشد ليكن بازتاب آن بر روي QTD در بين 2 گروه معني¬دار نبود كه درنتيجه طبق اين مطالعه ECG نمي¬تواند به عنوان ابزار شناسايي افزايش ضخامت سپتوم نوزادان به كار رود. كلمات كليدي: ديابت بارداري، كارديوميوپاتي، الكتروفيزيولوژي، اكوكارديوگرافي
  • شماره ركورد
    33166
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان