مقايسه اثرضد تب شياف ديكلوفناك و شياف استامينوفن با دوز بالا در كودكان1 تا 6 ساله مراجعه كننده به بيمارستان 17 شهريور رشت

رشت

مقدمه:به درجه حرارت ركتال بالاتر از 38 درجه سانتي¬گراد اصطلاحا تب گفته مي¬شود، كه شايعترين علامت در ميان كودكانيست، كه در مراكز درماني بستري مي¬شوند و در عين حال باعث نگراني والدين مي¬شود. اگرچه تب اصولا خود به خود محدود شونده است، اما در مواردي، استفاده از داروهاي antipyretic يا همان تب برها انديكاسيون پيدا مي¬كند. پزشكان يا والدين در موارد تب مقاوم به درمان با تن¬شويه و استامينوفن، بخصوص وقتي كودك تحمل خوراكي نداشته باشد، از شياف ديكلوفناك استفاده مي¬كنند ولي اثربخشي و بي ضرري آن در كنترل تب كودكان هنوز مشخص نشده است. مواد و روش¬ها:كودكان يك تا 6 ساله كه به علت تب اخير در بيمارستان 17 شهريور بستري شده و طي 8 ساعت قبل داروي تب¬بر يا آنتي بيوتيك مصرف نكرده، طي 24 ساعت اخير اسهال و سابقه بيماري¬هاي گوارشي، كليوي، كبدي، نورولوژيك يا بدخيمي نداشته¬اند، وارد مطالعه شدند. بيماران به شكل تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. ابتدا دماي ركتال بيماران توسط ترمومتر ديجيتال اندازه گيري و يادداشت شد. كودكان پس از همسان سازي در 2 گروه :گروه 1 يك دوز شياف استامينوفنhigh dose با دوز 30ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم و گروه دوم يك دوز شياف ديكلوفناك با دوز 1ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم تقسيم بندي شدند. دماي ركتال بيماران بعد از 1 و 3 ساعت از انجام مداخله نيز اندازه¬گيري شد. همچنين وجود عوارض كوتاه مدت در هر دو گروه در طي دوره بستري بررسي شد. پس از جمع اوري داده¬ها اطلاعات وارد نرم افزار SPSS نسخه ي 21 شده و اناليز انجام شد. سطح معني¬داري با 05/0>P تعيين شد. نتايج: تعداد 90 كودك در 2 گروه 45 نفره مورد بررسي قرار گرفتند. ميانگين و انحراف معيار سن نمونه¬ها 17.1±35.9 ماه بود. 4/64% در بازه سني 3 سال تا 6 سال قرار داشتند. شياف استامينوفن از زمان شروع مداخله تا پس از يك ساعت درجه حرارت بدن به طور متوسط 093/0±1/1 درجه و از زمان شروع تا پس از سه ساعت به ميزان 0.088±1.26 درجه تب را كاهش داد. در گزارش شياف ديكلوفناك تغييرات درجه حرارت از زمان شروع مطالعه تا يك ساعت و از زمان شروع مطالعه تا 3 ساعت و همچنين پس از يك ساعت تا 3 ساعت به ترتيب مقادير 076/0±3/1و 014/0± 7/1و14/0±44/0 بود. تغييرات ميزان تب در گروه ديكلوفناك به طور معني¬داري بيشتر از گروه استامينوفن بوده است. به اين معني كه شيب كاهش ديكلوفناك هم بين زمان شروع تا يك ساعت و از يك ساعت تا سه ساعت نسبت به گروه استامينوفن بيشتر بوده است. در هيچ¬كدام از 2 گروه عارضه¬اي رخ نداد. نتيجه¬گيري:با توجه به قدرت بيشتر ديكلوفناك در كاهش تب، شروع اثر سريعتر نسبت به استامينوفن و اثرات ضد دردي و ضدالتهابي، احتمالا مي توان درمواردي كه كنترا انديكاسيون خاصي براي مصرف داروهاي ضد التهابي غيراستروئيدي وجود ندارد، و كودك تب مقاوم به درمان با استامينوفن داشته باشد، بخصوص در كودكان با ريسك بالا براي تب، از شياف ديكلوفناك استفاده شود. كلمات كليدي: ديكلوفناك، تب، استامينوفن، ركتال

33157

علوم پزشكي گيلان