عنوان
بررسي مقاومت آنتي‌بيوتيكي و تايپينگ مولكولي سويه‌هاي اسينتوباكتر بوماني جدا شده از ونتيلاتور، خون و زخم سوختگي بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه بيمارستان‌هاي ولايت، رازي و پورسيناي رشت در سال 1397
محل تحصيل
رشت
چكيده
: اسينتوباكتر بوماني، كوكوباسيل گرم منفي غير متحرك، هوازي مطلق و يك پاتوژن فرصت طلب در بخش مراقبت‌هاي ويژه است. عفونت¬هاي مرتبط با اسينتوباكتر بوماني مقاوم چند دارويي (MDR)، منجر به بستري شدن طولاني مدت در بيمارستان و نيز پيامدهاي بد كلينيكي از قبيل مرگ و مير مي¬شود. هدف از اين مطالعه، تعيين مقاومت آنتي بيوتيكي و تايپينگ مولكولي سويه¬هاي اسينتوباكتر بوماني جدا شده از بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه در سه بيمارستان رشت مي‌باشد.
مواد و روش‌ها: 700 نمونه از زخم سوختگي، خون و ونتيلاتور بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه بيمارستان‌هاي پورسينا، رازي و ولايت رشت جمع¬آوري شد. پس از تعيين هويت سويه¬ها به عنوان اسينتوباكتر بوماني، تست‌هاي حساسيت آنتي‌بيوتيكي به دو روش ديسك ديفيوژن و E-test انجام شد. بررسي توليد فنوتيپي بيوفيلم به روش Microtiter assay انجام شد. سپس DNA ژنومي و پلازميدي استخراج گرديد و PCR براي برخي ژن‌هاي كد كننده كرباپنماز كلاس A، متالوبتالاكتاماز، ژن‌هاي اگزاسيلياز، ژن‌هاي كد كننده آنزيم‌هاي تغيير دهنده آمينوگليكوزيد‌ها، ژن‌هاي مقاومت به تتراسيكلين‌ها، ژن‌هاي ompA و csuEو 7 ژن Housekeeping انجام پذيرفت و محصول PCR 7 ژن Housekeeping تعيين توالي گرديد و با استفاده از آن، تايپينگ به روش MLST انجام شد.
نتايج: از 700 نمونه جمع¬آوري شده، 59 سويه اسينتوباكتر بوماني جدا گرديد كه در بين آنها، مؤثرترين آنتي بيوتيك بر اساس روش ديسك ديفيوژن، داكسي‌سيكلين (با 1/66 درصد حساسيت) بوده و تمام سويه¬ها به مروپنم، سفپيم و سفتازيديم مقاوم بودند. بر اساس نتايج E- Test، تمامي سويه‌ها به ايمي‌پنم مقاوم و به كليستين حساس بودند. همچنين، تمامي ايزوله‌ها داراي توان تشكيل بيوفيلم با درجات متفاوت بودند. در بين 59 سويه اسينتوباكتر بوماني، ژن OXA-23 (4/86 درصد) بيشترين فراواني را داشت در حاليكه هيچ كدام از سويه‌ها ژن OXA-58 را نداشتند. ژن¬هاي csuE و ompA به ترتيب در 3/98 درصد و 9/94 درصد از سويه‌ها يافت شدند. همچنين، فقط ژن tetB در 3/76 درصد از سويه‌ها مشاهده گرديد. فراواني ژن‌هاي aacA4، aphA6، aadA4، aacC2 و aadB به ترتيب 78، 1/44، 9/16، 3/4 و 8/28 درصد بود. ژن‌هاي كرباپنماز كلاس A و متالوبتالاكتاماز نيز يافت نگرديدند. بر اساس نتايج MLST سكانس‌تايپ‌هاي مختلفي به دست آمد و 4 سكانس تايپ جديد نيز شناسايي شد.
نتيجه گيري: كليستين به عنوان آخرين چاره براي درمان مورد استفاده قرار مي‌گيرد. نتايج مطالعه اخير با استفاده از ابزار‌هاي اپيدميولوژي مولكولي، نشان دهنده شيوع عفونت‌ها با منشأ داخلي بود. هر چند، شناسايي سكانس تايپ‌هاي جديد نشان دهنده ظهور ايزوله‌هايي با منبع نامشخص است كه نيازمند برنامه‌هاي كنترل عفونت سختگيرانه تر در بيمارستان‌ها مي‌باشد.
شماره ركورد
33023
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان