بررسي فراواني نياز به احياي قلبي ريوي و برخي عوامل همراه در نوزادان متولد شده در بيمارستان الزهرا رشت طي سال 1397 تا 1398

رشت

مقدمه: اكثريت نوزادان تازه متولد شده، با موفقيت مرحله انتقال از محيط داخل رحم به محيط خارج از رحم را انجام مي‌دهند. با اين حال، حدود 10% از نوزادان، نياز به كمك براي طي اين مرحله انتقال دارند. زمينه و هدف: هدف از اين مطالعه، بررسي فراواني احياي قلبي ريوي نوزادان و برخي عوامل مرتبط با آن در نوزادان تازه متولد شده در بيمارستان الزهرا (س) رشت طي سال¬هاي 1397-1398 بود. مواد و روش‌ها: اين مطالعه گذشته¬نگر، در بيمارستان الزهرا (س) كه يك مركز آموزشي مرتبط با دانشگاه علوم پزشكي گيلان مي‌باشد، بين سال¬هاي 1397-1398 انجام شد. تمام پرونده¬هاي نوزادان تازه متولد شده در مدت زمان ذكر شده طبقه‌بندي و داده¬هاي موردنياز ثبت گرديد. سپس اين داده‌ها، با تست‌هاي آماري مورد آناليز قرار گرفت. پروندهايي كه كامل نبودند، از مطالعه خارج گرديدند. نتايج: 2131 پرونده، بطور كل مورد بررسي قرار گرفت.از بين آن‌ها، 1/14% نوزادان نياز به احياي قلبي ريوي داشتند. 2/10% نياز به مداخلات اوليه مانند ساكشن كردن و ونتيله كردن با ماسك و بگ و 9/3% نياز به مداخلات پيشرفته مانند ماساژ قفسه سينه يا تزريق آدرنالين داشتند. نتايج احياي قلبي ريوي بطور شاخصي با ميزان هفته‌هاي بارداري، آسپيراسيون مكونيوم، نوع زايمان، وزن نوزاد و آپگار دقيقه 5 نوزاد و چندقلويي ارتباط داشت. نتيجه‌گيري: 1/14% از نوزادان نياز به احياي قلبي ريوي داشتند. 2/10% نياز به مداخلات اوليه و 9/3% نياز به مداخلات اساسي داشتند. مراقبت‌هاي قبل از تولد، نظارت و مانيتورينگ دقيق و جمع¬آوري اطلاعات كافي حين بارداري، براي جلوگيري از نياز به احيا، ضروري است.

33010

علوم پزشكي گيلان