بررسي مقايسه اي خودكارآمدي شيردهي مادران در سنين مختلف مراجعه كننده به مراكز جامع سلامت شهر رشت در سال1397

رشت

مقدمه: تغذيه با شير مادر يكي از مهم ترين رفتار هاي ارتقا دهنده سلامتي واز اهداف مهم سازمان بهداشت جهاني است. خودكارآمدي در شيردهي يك متغير مهم در جهت پيش بيني طول مدت تغذيه با شير مادر و براي تداوم آن امري ضروري است. خودكارآمدي از جمله متغير هاي قابل تعديل است و مي تواند تحت تاثير عوامل مختلفي از جمله عوامل فردي و اجتماعي مانند سن مادر قرار بگيرد. مطالعه حاضر با هدف تعيين مقايسه اي خودكارآمدي شيردهي مادران در سنين مختلف مراجعه كننده به مراكز جامع سلامت شهر رشت انجام شد. روش كار: مطالعه حاضر پژوهشي تحليلي مقطعي است كه درآن به خودكارآمدي شيردهي و عوامل پيش بيني كننده آن در463 نفر از مادران در سنين مختلف مراجعه كننده به مراكز جامع سلامت شهر رشت در سال1397پرداخته شد. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه ويژگي هاي فردي- اجتماعي، باروري و ابزار روان سنجي شده خودكارآمدي شيردهي مادران (BSES-SF) Breast Feeding Self-Efficacy Scale –Short Form بود. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آزمون هاي تي مستقل، آنوا و رگرسيون انجام شد. يافته ها: ميانگين نمره خودكارآمدي شيردهي درمادران زير 19 سال 48/12±69/43 و در سنين 35-19 سال 93/10±26/50 و در مادران بالاي 35 سال 53/8±35/58 بوده است. خودكارآمدي شيردهي با سن مادر(0001/0=p)، وضعيت مسكن (0001/0=p)، درآمد ماهيانه (001/0=p)، سابقه شيردهي(0001/0=p)، منبع دريافت آموزش(014/0=p)، تعداد بارداري ها (0001/0=p) و تعداد زايمان (0001/0=p) در ارتباط بود و متغير هاي سن مادر(17/0 B=)، درآمد(98/0 B=)، سايقه شيردهي(244/0 B=) و تعداد بارداري (334/0 B=)از عوامل پيش بيني كننده خودكارآمدي شيردهي مي باشند. نتيجه گيري:نتايج مطالعه حاضر بيانگر آن است كه ميانگين نمره خودكارآمدي شيردهي با افزايش سن بيشتر بوده است و در گروه هاي سني زير 19 سال از ساير گروه ها كمتر مي باشد. لذا حمايت هاي مشاوره اي از مادران در اين گروه سني بيشتر احساس مي شود كه مي توان در اين راستا برنامه هاي آموزشي ومشاوره اي مبتني بر نياز مناسب را طراحي نمود. كليدواژه ها:خودكارآمدي، شيردهي ، مادران

32986

علوم پزشكي گيلان