بررسي پيش آگهي كوتاه مدت Fragmented QRS Complex در بيماران با انفاركتوس حاد ميوكارد در دو گروه درماني تهاجمي و فيبرينوليتيك در بيماران بستري در بيمارستان حشمت رشت، طي سال هاي 1397 تا 1398

رشت

مقدمه: انفاركتوس ميوكارد حاد ناشي از شروع تنگي يا انسداد در عروق كرونري است كه مي¬تواند سبب ايسكمي شديد و نكروز ميوكارد و متعاقب آن منجر به افزايش ميزان مرگ و مير و پيش¬آگهي ضعيف در بيماران شود. در سال¬هاي اخير، مطالعات متعددي نشان داده¬اند كه وجود Fragmented QRS در الكتروكارديوگرام در سير ACS مي¬تواند نشانه¬اي از ريتم تهديد كننده حيات باشد؛ از طرفي مطالعات ديگر نشان داده¬اند كه F-QRS در ECG سطحي، پيشگويي كننده¬ي قابل اطميناني براي اسكار ميوكارد، بيماري كرونر در آنژيوگرافي و پيامدهاي نامطلوب طولاني مدت نمي¬باشد. بنابراين، اين مطالعه با هدف بررسي پيش¬آگهي كوتاه مدت F-QRS در بيماران با acute MI در دو گروه تحت درمان invasive و فيبرينوليتيك¬تراپي در بيماران بيمارستان حشمت رشت انجام شد. مواد وروش¬ها: اين مطالعه يك مطالعه آينده¬نگر و تحليلي- طولي بود كه بر روي436 بيمار دچار سكته حاد قلبي پذيرش شده در اورژانس بيمارستان حشمت انجام گرفت. پرسشنامه دموگرافيك در همه بيماران تكميل شد. ECG پس از پذيرش بيمار در اورژانس صورت گرفت و 24 ساعت پس از PCI و فيبرينوليتيك تراپي و در زمان ترخيص تكرار شد. ECG روزانه براي هر بيمار صورت گرفت و درصورت بروز هرگونه ناراحتي مرتبط با مسائل قلبي، تا زمان ترخيص يا فوت بيمار، الكتروكارديوگرافي تكرار شد. بعلاوه در تمامي بيماران پس از درمان invasive يا فيبرينوليتيك تراپي، چك ECG صورت گرفت. تمامي بيماران، به¬طور متوسط تا روز سوم بستري تحت نظر هولتر قرار گرفتند. همچنين، اكوكارديوگرافي در تمامي بيماران صورت گرفت. كليه بيماران 40 روز و سه ماه پس از بستري تحت الكتروكارديوگرافي و اكوكارديوگرافي قرار گرفتند. تعيين پيش¬آگهي كوتاه مدت F-QRS در بيماران اين مطالعه براساس وجود يا عدم وجود MACE در زمان بستري، 40 روز و سه ماه پس از بستري هر سه ماه يكبار صورت گرفت. پس از جمع¬آوري داده¬ها، اطلاعات وارد نرم¬افزار SPSS نسخه 21 شد. سطح معني¬دار آزمون¬ها در اين مطالعه با 005/0P< درنظر گرفته شد. نتايج: بررسي وضعيت جامعه آماري نشان داد كه بيشتر بيماران در گروه سني 50 تا 59 سال قرار داشتند كه بالاترين فراواني در گروه تهاجمي با F-QRS بود. اختلاف معني دار بين 4 گروه و ميزان LDL (01/0P<) و HDL(015/0P<) مشاهده شد. بين 4 گروه مورد مطالعه و متغيرهايي شامل زمان شروع F-QRS، پيامدهاي عمده قلبي و وضعيت هولتر، اختلاف معني¬دار وجود داشت. اختلاف معني¬داري بين اين 4 گروه و روز اول، روز 40 و ماه سوم LVEF وجود نداشت. تغييرات شاخص اكو از روز اول تا روز 40، بين روز 90-40 و روز اول تا روز 90 معني¬دار بود. اختلاف معني¬داري بين اين 4 گروه و وضعيت آريتمي وجود نداشت. نتيجه¬گيري: در اين مطالعه ميزان LDL و HDL به عنوان پيش¬بيني كننده¬هاي مستقل F-QRS در بيماران سكته حاد قلبي معرفي شد. همچنين F-QRS به عنوان پيش¬بيني كننده مستقل آريتمي در بيماران سكته حاد قلبي معرفي نشد. در اين مطالعه با افزايش سن شانس رخداد پيامد نا مطلوب (مرگ، بستري مجدد و انجام مداخلات مجدد) 02/1 برابر گرديد. همچنين شانس پيامدهاي نا مطلوب گروه فيبرينوليتيك بدون F-QRS 98/1 برابر نسبت به گروه تهاجمي افزايش پيدا كرد. كلمات كليدي: پيش¬آگهي، F-QRS، سكته حاد قلبي

32945

دانشگاه علوم پزشكي گيلان