بررسي ارتباط پيش گويي كننده ميزان سربرال اكسيمتري با پيامد باليني درمان TPA در بيماران سكته ي مغزي ايسكميك تحت مراقبت هاي ويژه بيمارستان پورسيناطي سال 97-1396

رشت

مقدمه: در حال حاضر، در دسترسترين روش براي سكته مغزي ايسكميك حاد (AIS) درمان ترومبوليتيك با فعال كننده پلاسمينوژن بافت نوتركيب (r-TPA) است. يك چالش در درمان r-TPA پيش بيني بهبودي در هر مورد است. هدف: هدف از اين مطالعه يافتن رابطه¬ي ممكن بين شاخص¬هاي اكسي متري مغزي و نتيجه باليني درمان r-TPA براي ارزيابي اكسيمتري مغزي به عنوان يك عامل كنترل غيرتهاجمي براي درمان بود. روش¬ها: معيارهاي ورود به مطالعه شامل كليه بيماران مبتلا به AIS بود كه r-TPA دريافت كرده بودند. وضعيت نورولوژيك براساس نمره انستيتو ملي مقياس سكته مغزي بهداشتي (NIHSS) در هنگام ورود و پس از مدت 24 ساعت ارزيابي شد. علاوه بر اين، سطح اكسيژن رساني به مغز در هر دو نيمكره قبل و به¬طور مداوم طي 24 ساعت اول پس از تزريق r-TPA، با استفاده از يك سنسور اكسي متر در لوب¬هاي فرونتال اندازه¬گيري شد. موفقيت باليني به¬عنوان يك بهبود 4 امتياز از پايه NIHSS تعريف شد. يافته¬ها: در مجموع 44 بيمار با ميانگين سني 18/2±2/58 سال ثبت نام كردند كه از اين تعداد 18/68 درصد مرد بودند. بيست و هشت بيمار از نظر باليني بهبود نيافته¬اند و 16 بيمار بهبود يافته¬اند. اختلاف معني¬داري در ميانگين سطح زير منحني اكسي¬متر مغز در 24 ساعت، در نيمكره تحت تأثير در گروه بهبود يافته، در مقايسه با گروه غيربهبود يافته مشاهده شد (007/0=P). بين ميانگين افزايش اكسيژن رساني به مغز در 24 ساعت در گروه¬هاي بهبود يافته و بهبود نيافته اختلاف معني¬داري مشاهده شد (002/0P=). نتيجه¬گيري: اكسي¬متري مغزي مي¬تواند در پيش بيني احتمال پيش¬آگهي r-TPA در بيماران مبتلا به AIS مؤثر باشد. واژگان كليدي: طيف سنجي، امواج نزديك مادون قرمز، سكته مغزي، اكسي¬متري، فعال كننده پلاسمينوژن بافت، پيامد باليني

32799

علوم پزشكي گيلان