بررسي ارتباط سطح آنزيم تروپونين I با مرگ و مير داخل بيمارستاني بيماران با آسيب تروماتيك مغزي بستري شده در بخش¬هاي مراقبت ويژه مركز آموزشي درماني پورسينا

رشت

مقدمه: ديسفانكشن قلبي متعاقب آسيب¬هاي مغزي به دفعات بحث شده است كه به آن ارتباط بين مغز و قلب گفته مي¬شود. اما اطلاعات در زمينه آسيب¬هاي تروماتيك مغزي و تاثير آن بر پروگنوز اين بيماران محدود است. در اين مطالعه ما به بررسي ارتباط بين آسيب تروماتيك مغزي و افزايش تروپونين I و مرگ و مير داخل بيمارستاني پرداختيم. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه بيماران با آسيب تروماتيك مغزي با3 ASA≥ و GCS ≤8 كه در 24 ساعت اول پذيرش سطح CTnI آن¬ها اندازه¬گيري شده است وارد مطالعه شدند. نتايج: 166 بيمار با معيار ورود مورد مطالعه قرار گرفتند. متوسط سن آن¬ها 21/17±64/37 سال بود كه اغلب (4/93%) زير 65 سال و جنس مرد (7/86%) بودند. شايع¬ترين آسيب¬ها كانتوژن سربرال (1/35%) بود. در حالي¬كه در 73/83% علت آسيب تصادفات موتور – اتومبيل بود. در 59% بيماران سطوح تروپونين I در 24 ساعت اول قابل اندازه¬گيري بود. 7/65% بيماران فوت شدند. كه سطوح بالاتري از تروپونين را نشان دادند. 074/0±148/0 در مقابل بقايافتگان (001/0>P) 055/0±057/0ارتباط معني¬داري بين مورتاليتي و نمره GCS پايين¬تر هنگام پذيرش مشاهده شد. نتيجه¬گيري: يافته¬هاي ما نشان داد افزايش سطوح تروپونين مي¬تواند يك پيش¬گويي كننده مرگ و مير در بيماران آسيب تروماتيك مغزي باشد. اندازه¬گيري آن و بررسي راهكارهاي درماني مي¬تواند به اداره بهتر اين بيماران بي¬انجامد.

32755

علوم پزشكي گيلان