اپيدميولوژي تروماي ستون فقرات در بيماران بستري در بيمارستان پورسينا در سال 1395

رشت

مقدمه: شكستگي ستون فقرات به دنبال تروما يكي از دلايل اصلي مرگ و ناتواني در جامعه است. هدف از اين مطالعه، بررسي اپيدميولوژيك تروماي ستون فقرات در بيماران بستري در بيمارستان پورسيناي رشت در سال 1395 است. همچنين اين مطالعه با مطالعه¬اي مشابه در دهه هشتاد در استان گيلان مقايسه مي¬شود. مواد و روش: در اين مطالعه، اطلاعات مربوط به بيماراني كه از ابتداي فروردين 1395 تا انتهاي اسفند 1395 به علت تروماي ستون فقرات در بخش اورژانس بيمارستان پورسيناي رشت بستري شدند، از سيستم HIS استخراج شد. سپس اطلاعات مورد نياز بيماران و شرح حال آن¬ها از پرونده بيمار استخراج و داده¬ها وارد نرم¬افزار SPSS شد. لازم به ذكر است كه بيماراني كه بيش از يك بار بستري شده بودند به عنوان يك بيمار در نظر گرفته شده و اطلاعات مربوط به چند نوبت بستري با هم ادغام شد. نتايج: در سال 1395، 347 بيمار تحت عنوان آسيب تروماتيك ستون فقرات در بيمارستان پورسيناي رشت بستري شدند. پس از بررسي 347 پرونده، 32 مورد حذف شدند. از بين 315 بيمار مورد مطالعه اكثريت يعني 66% جنس مرد بودند و ميانگين سني بيماران 85/18 ± 45/48 بود. شايع¬ترين مكانيسم تروما، تروماي جاده¬اي (5/63%) و شايع¬ترين محل شكستگي در ناحيه مهره¬هاي لومبار (5/50%) بود. تقريباً نيمي از بيماران آسيب نورولوژيك حسي و حركتي همراه و 7/19% از بيماران GCS كامل داشتند. 87% از بيماران آسيب همراه داشتند. ميانگين طول مدت بستري در بيمارستان 54/2±9/4 روز و ميانگين فاصله زماني بين وقوع حادثه تا بستري در بيمارستان 2/1±7/1 ساعت بود. از 315 بيمار مورد مطالعه 9 نفر(9/2%) فوت شدند. نتيجه¬گيري: با توجه به نتايج به دست آمده مبني بر شيوع بالاي آسيب ستون فقرات به دنبال تروماي جاده¬اي و سقوط از ارتفاع در استان گيلان و فراواني بالاي ضايعات نورولوژيك لازم است اقدامات حفاظتي و پيشگيري بيشتري در اين زمينه صورت گيرد.

32747

علوم پزشكي گيلان