عنوان
مقايسه پيامدهاي حاملگي و يافته هاي پاتولوژيك جفت در حاملگي‌هاي با تأخير رشد جنين در دو گروه با و بدون پره اكلامپسي در مراجعه¬كنندگان به بيمارستان الزهرا شهرستان رشت طي سال 1398-1397
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: تأخير رشد داخل رحمي يكي از علل مرگ ومير و ناخوشي‌هاي پريناتال مي‌باشد و به شرايطي گفته مي‌شود كه جنين نسبت به سن حاملگي رشد كمتري داشته و وزن جنين كمتر از صدك 10 درصد با سونوگرافي داپلر ارزيابي شده باشد. اختلال عملكرد جفت يكي از علل اصلي موارد شديد تأخير رشد داخل رحمي در نظر گرفته مي‌شود. هم تأخير رشد داخل رحمي و هم بيماري پرفشاري خون مادر منجر به ايجاد پاتولوژي در جفت مي‌شوند، اين پديده با هايپوكسي و آسيب خونرساني به دنبال اختلال عملكرد جفت و انسداد شريان‌هاي اسپيرال همراه مي‌باشد. در اين مطالعه نتايج حاملگي و يافته‌هاي جفت در حاملگي‌هاي دچار تأخير رشد جنين با يا بدون پره اكلامپسي در زنان باردار مراجعه¬كننده به بيمارستان الزهرا رشت در سال 1398 -1397 بررسي شد.
مواد و روش‌ها: در اين مطالعه هم¬گروهي 216 نفر از مادراني كه با تشخيص تأخير رشد داخل رحمي به بيمارستان الزهرا رشت طي سال 1398-1397 مراجعه نمودند تحت بررسي قرار گرفتند. 108 مورد داراي فشارخون بالا و 108 مورد با فشارخون نرمال وارد مطالعه شدند. پيامدهاي حاملگي و نوزادي در دو گروه ارزيابي شد. ارزيابي‌هاي جفت نيز بر اساس نتايج پاتولوژيك انجام گرديد. داده‌هاي جمع¬آوري شده در نرم افزار SPSS ويرايش 21 وارد شده و مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. براي توصيف متغير‌هاي كمي از ميانگين و انحراف معيارو ميانه (حداقل - حداكثر) استفاده شد. مقايسه مشخصات مادري، يافته‌هاي جفت و جنين و پيامدهاي نوزادي در حاملگي¬هاي دچار تأخير رشد جنين در دو گروه با و بدون پره‌اكلامپسي با استفاده از آزمون‌هاي Mann-Whitney Test، Chi-Square Testو Fisher's Exact Test انجام شد. براي شناسايي عوامل خطر مستقل پيامدهاي نوزادي از مدل رگرسيون log-binomial regression استفاده شد.
نتايج: يافته‌هاي حاصل از پژوهش نشان داد سن مادر و نمايه توده بدني در زنان با تأخير رشد جنين و مبتلا به پره¬اكلامپسي بالاتر است و اختلاف موجود از نظر آماري معني‌دار بود. همچنين بروز زايمان زودرس (001/0>p) و همچنين وزن پايين‌تر جنين در اين زنان بيشتر است (001/0>p). علاوه بر اين نتايج به دست آمده نشان داد ميزان بروز اختلال خونرساني و ناهنجاري‌هاي جفت در زنان مبتلا به پره¬اكلامپسي بالاتر مي‌باشد (001/0>p). طبق مطالعه حاضر در ميان مشخصات مادري، سن حاملگي به طور مستقل با پيامدهاي زودرس نوزادي ارتباط داشت.
نتيجه‌گيري: يافته‌هاي پژوهش از پيامدهاي نامطلوب بارداري و آسيب‌هاي عروقي جفتي در زنان با تأخير رشد جنيني همراه با پره اكلامپسي حمايت مي‌كند. طبق نتايج اين پژوهش اختلالات جفت و در نتيجه كاهش خونرساني به جنين منجر به كاهش وزن زمان تولد و زايمان زودرس مي‌گردد.
كلمات كليدي: تأخير رشد داخل رحمي، پره¬اكلامپسي، پاتولوژي جفت، زايمان زودرس
شماره ركورد
32655
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان