• عنوان

    بررسي وضعيت سلامت دهان و دندان و عادات دهاني در كودكان با اختلال نقص توجه/ بيش فعالي در سال 1398

  • محل تحصيل
    رشت
  • چكيده
    زمينه و هدف: اختلال نقص توجه/ بيش فعالي(Attention Deficit Hyperactivity Disorders) يكي از شايعترين اختلالات عصبي روانپزشكي دوران كودكي است. با توجه به اينكه ADHD علائم عدم توجه، پرتحركي و تكانشگري را دارد، كودكان داراي اين اختلال ممكن است نتوانند كارهاي روزمره خود مانند مسواك زدن درست را انجام دهند و اين مساله باعث بهداشت دهان و دندان نامناسب مي شود. همچنين تغذيه و اشتهاي كودك بدليل استفاده از دارو، ممكن است تغيير كند كه باعث افزايش پوسيدگي دندان ها مي شود. در مطالعه حاضر، به بررسي وضعيت سلامت دهان و دندان و عادات دهاني در كودكان با اختلال نقص توجه/ بيش فعالي پرداختيم. مواد و روش ها: در اين مطالعه تحليلي-مقطعي، 36 كودك 14-12 ساله دچار ADHD و 36 كودك هم سن بدون ADHD در گروه كنترل مورد معاينه باليني و ارزيابي شاخص DMFTو شاخص GBI قرار گرفتند. از تمامي كودكان دو راديوگرافي Bitewing تهيه شد و همچنين والدين كودكان پرسشنامه هايي را در خصوص عادات دهاني و رفتارهاي بهداشت دهاني تكميل كردند. براي آناليز داده ها از آزمون هاي Independent-t ، Chi square و Fisher استفاده شد. محاسبات از طريق نرم افزار SPSS ورژن 16 صورت گرفت. يافته ها: ميانگين شاخص DMFT در گروه مورد 76/3±19/7 و در گروه كنترل 37/2±97/4 بود كه اين اختلاف از نظر آماري معنادار بود( 004/0 P=) . ميانگين شاخص GBI در گروه مورد 69/30±05/35 و در گروه كنترل 04/21±88/30 بود. ميانگين شاخص GBI در گروه مورد بالتر بود اما اختلاف آن در دو گروه معنادار نشد(504/0=P). 7/16% كودكان گروه مورد داراي براكسيسم بودند و رفتارهاي بهداشت دهاني ضعيفتري نسبت به گروه كنترل داشتند. نتيجه گيري: كودكان داراي ADHD، DMFT بالاتر و بهداشت دهاني ضعيفتري نسبت به هم سالان خود داشتند. همچنين عادت دهاني براكسيسم در آنها نسبت به گروه كنترل بالاتر بود. اما در شرايط پريودنتال و عادات تغذيه اي تفاوتي بين دو گروه وجود ندارد. كليدواژه: اختلال نقص توجه/ بيش فعالي، پوسيدگي هاي دنداني و سلامت دهان.
  • شماره ركورد
    32565
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان