بررسي همراهي ميزان افت قطعه ST در ليدهاي پره كورديال با شدت درگيري عروق كرونر و پيامدهاي قلبي در بيماران مبتلا به انفاركتوس حاد تحتاني مراجعه¬كننده به بيمارستان حشمت در طي سال 1395-96

رشت

زمينه و اهداف: انفاركتوس قلبي حاد تحتاني %50-40 همه موارد انفاركتوس قلبي را شامل مي¬شود كه معمولا با افت قطعه ST(ST depression) در ليدهاي پره كورديال همراهي دارد. افت قطعه (ST depression)ST در الكتروكارديوگرافي بيماران با انفاركتوس قلبي همراه با بالا رفتن قطعه ST ممكن است نشانه تصوير آيينه¬اي (reciprocalor mirror change) و يا نشان¬دهنده ايسكمي حاد به دليل درگيري رگ غير انفاركته در ساير نواحي باشد كه به نام ايسكمي در حال گسترش (Ischemia at a distance) نام دارد. مورتاليتي و موربيديتي انفاركتوس تحتاني حاد به محل درگيري عروق كرونر ارتباط دارد. در مطالعهkumar و همكارانش نشان دادند كه 3/58% بيماران با انفاركتوس حاد تحتاني تغييرات افت قطعهST در ليدهاي پره كورديال بدون درگيري بطن راست و ديواره خلفي و لترال بطن را داشتند. همچنين نشان داده شد كه بيماراني كه افت قطعهST داشتند بروز عوارض شامل ديس ريتمي¬ها، نقايص هدايتي، افت فشارخون، و نارسايي بطن چپ در آنها بيشتر بود. برخي مطالعات گزارش كرده¬اند كه بيماران با ST depression ليدهاي قدامي به نظر مي¬رسد انفاركتوس بزرگتري داشته باشند و تعداد كمي از مطالعات تفاوت مهمي در سرويوال كوتاه و بلند مدت در بيماران با و بدون اين ماركر نشان داده¬اند. هدف از انجام اين مطالعه تخمين اهميت ميزان افت قطعهST در انفاركتوس حاد تحتاني در جهت تعيين تغييرات آيينه¬اي يا ايسكمي در حال پيشرفت و بررسي شدت درگيري عروق كرونر و پيامد قلبي زودرس و ديررس در اين بيماران مي¬باشد، تا شايد با استفاده از اين قبل از انجام پروسيجر تهاجمي آنژيوگرافي بيماران در معرض خطر زودتر شناسايي شده و با درمان صحيح و به موقع از ميزان موربيديتي و مورتاليتي كوتاه¬مدت و بلندمدت كاسته شود. روش‌ها: اين مطالعه بصورت همگروهي در بيماران باتشخيص انفاركتوس حاد تحتاني انجام شده است. كليه بيماران با تشخيص انفاركتوس حاد تحتاني كه طي دوره بستري تحت آنژيوگرافي قرار گرفته و اگر فاقد معيارهاي خروج باشند، وارد مطالعه مي¬شوند. همچنين با استفاده از ديتاهاي سيستم ثبت اطلاعات بيماران انفاركتوس قلبي (MI registry)، تعدادي از نمونه¬ها بصورت گذشته¬نگر جمع¬آوري شده است. در صورت كامل بودن اطلاعات مورد نياز, نمونه وارد مطالعه شد. بيماران با انفاركتوس تحتاني در سه گروهST depression در ليدهايV1 تا V3 /V4-V6 وV1-V6 تقسيم مي¬شوند. الكتروكارديوگرافي 12 ليد بلافاصله پس از ورود بيمار به اورژانس توسط يك پرستار آموزش ديده در حالت استراحت گرفته شد. آنژيوگرافي كرونر از طريق شريان فمورال يا راديال تشخيصي توسط فوق تخصص اينترونشنال كارديولوژي انجام شده است. تصاوير توسط دستگاه آنژيوگرافي Siemens و در projection متعدد كرونر راست و چپ ثبت شده است. دو كارديولوژيست كه نسبت به اطلاعات بيماران Blind بودند آنژيوگرافي كرونر بيماران را تفسير كردند. شدت درگيري عروق كرونري با معيار Syntax score II انجام شد. همراهي ST depression و شدت درگيري عروق كرونر در سه گروه با هم مقايسه شدند. پيامدهاي قلبي شامل نارسايي احتقاني قلبي، شوك كارديوژنيك، بلوك قلبي درجه 2 و 3، تاكي كاردي و فيبريلاسيون بطني، انفاركتوس قلبي مجدد، ريواسكولاريزاسيون مجدد و سكته مغزي مي¬باشد كه به صورت آينده نگر در تمام بيماران در طي بستري بيمارستاني در سه گروه ST depression V1 تا V3 /V4-V6 وV1-V6 بررسي شد. ارزيابي دموگرافيك بيماران و اختلالات آزمايشگاهي بيماران از پرونده آنها ثبت شد. پس از جمع¬آوري اطلاعات از طريق پر كردن پرسشنامه و محاسبه Syntax score (براساس نرم افزار الكترونيك) داده¬ها پس از بررسي كيفي وارد نرم¬افزار spss شد. نتايج: در اين مطالعه، ارتباطي بين ميزان SYNTAX و فاكتورهاي كلينيكي و دموگرافيك پيدا نشد. اما شدتSYNTAX ارتباط مستقيم با ميزان افت قطعه¬يST داشت به اين صورت كه افت قطعه¬يST بيشتر در ليدهاي پره كورديال مطرح¬كننده¬يSYNTAX شديدتر مي¬باشد. ميانگين جمع جبري افت قطعه¬يST در بيماران سكته¬ي حاد قلبي تحتاني، به طور معناداري با درگيري، multivessel ، پيامد قلبي بدتر، نارسايي قلبي شديدتر ارتباط داشت. نتيجه¬گيري: در بيماران سكته¬ي قلبي حاد تحتاني، هرچه ميانگين جمع جبري ميزان افت قطعه¬يST بيشتر باشد،SYNTAX score شديدتر، درگيري عروق كرونر به صورت multivessel، نارسايي قلبي شديدتر، پيامدهاي قلبي بدتري دارند.

32542

علوم پزشكي گيلان