بررسي شيوع اختلال بيش فعالي-كم توجهي (ADHD) و ارزيابي وضعيت سلامت عمومي (General Health) در كليه دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال تحصيلي 98-1397

رشت

مقدمه: اختلال بيش فعالي/ كم توجهي (Attention Deficit Hyper activity Disorder) يك اختلال تكاملي عصبي است كه مي تواند تا بزرگسالي ادامه يابد و عملكرد ضعيف شغلي دانشگاهي و اجتماعي ايجاد كند. دانشجويان مبتلا به ADHD ميانگين نمرات پايين تر، مشكلات تحصيلي بيشتر و علايمي از افسردگي را نسبت به دانشجويان غير مبتلا تجربه مي كنند. همچنين يكي از ابعاد مهم سلامتي ، سلامت رواني مي باشد و توجه به آن در رشد و توسعه جامعه اثر مستقيم داردو پرداختن به آن شرط اصلي بهروري از نيروي كارآمد و تحصيل كرده است به گونه اي كه بسياري از مشكلات اجتماعي محصول سلامت رواني ضعيف است.هدف اين مطالعه تعيين شيوع نشانه هاي ADHD و بررسي وضعيت سلامت عمومي و ارتباط احتمالي اين دو در دانشجويان دندانپزشكي گيلان مي باشد. مواد و روش ها: اين مطالعه از نوع توصيفي-تحليلي است.جامعه مورد بررسي در اين مطالعه كليه دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان مي باشند كه در سال تحصيلي 98-1397 مشغول به تحصيل مي باشند كه به عنوان نمونه دردسترس انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات در اين مطالعه از سه پرسشنامه استفاده شد: پرسشنامه دموگرافيك ، پرسشنامه تشخيصي كوتاه اختلال بيش فعالي-كم توجهي بزرگسالان كانرز و پرسشنامه سلامت عمومي (General health) كه پايايي و روايي آنها در ايران انجام شده است. پس از جمع آوري اطلاعات، داده ها با استفاده از آزمون هاي توصيفي مانند ميانگين و انحراف معيار و استنباطي مانند كاي اسكوور و آزمون فيشربا استفاده از نرم افزار SPSS-16 موردتجزيه وتحليل قرار گرفتند. نتايج: از 392 دانشجوي دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان 317 نفر پرسشنامه هارا به صورت كامل تكميل كردند.در هر دو نقطه برش T>55 و T>65 ، بين عدم سلامت عمومي و زيرمقياس هاي چهارگانه اختلال بيش فعالي و كم توجهي شامل : كم توجهي / مشكل حافظه ، بيش فعالي/بي قراري ، تكانشگري و مشكلات در تصور كلي فرد از خود روابط معناداري وجود داشت(P<0/05). از نظر شيوع علايم ADHD در نقطه برش T>65، علايم تكانشگري (8.5%)و علايم مشكلات با تصور كلي از خود(3.5%)به ترتيب بيشترين و كمترين شيوع و.با تقليل نقطه برش(T>55) زير مقياس تكانشگري( 28.1% ) بيشترين و زير مقياس كم توجهي(12.5%) كمترين شيوع را داشتند.بين مقياس بي قراري و مصرف الكل ، سيگار و سابقه اختلال روانپزشكي روابط معناداري يافت شد و رابطه بين كم توجهي و مصرف الكل هم معنادار بود. بين تكانشگري و مصرف سيگار ،مصرف مواد مخدر ، محل تحصيل و سابقه اختلال روانپزشكي روابط معناداري وجود داشت و روابط بين مشكلات با تصوير كلي از خود و مصرف سيگار، مصرف مواد و محل تحصيل نيز معنادار بود. همچنن بين ميزان عدم سلامت عمومي با شاخص هاي سن،جنس، تاهل، مصرف سيگار،محل تحصيل،سابقه اختلال روانپزشكي،سابقه درگيري يا مصرف دارو و وضعيت اقتصادي روابط معناداري يافت نشد(p>0/05) اما سابقه مصرف الكل يا مواد مخدر ويا سابقه مشكل روانپزشكي در اعضاي خانواده با ميزان بيشتر عدم سلامت عمومي همراه بود. نتيجه گيري: با توجه به شيوع بالاي نشانه هاي ADHD و عدم سلامت عمومي در بين دانشجويان دندانپزشكي و همپنين ارتباط اين دو اختلال بايكديگر به نظر مي رسد غربالگري زودرس دانشجويان داراي اين اختلالات و نيز بررسي بيشتر و معرفي آن ها به روانشناس و روانپزشك به منظور تشخيص قطعي وشروع درمان هاي ضروري، مناسب باشد. همچنين مي توان با ايجاد مراكز مشاوره و روانشناختي در درون دانشگاه و مراجعه دانشجويان مبتلا به اين اختلالات به آن مراكز با به كار گيري روش هاي درماني مناسب به بهبود عملكرد وبهبود روابط آن ها كمك گردد. كليد واژه ها: بيش فعالي كم توجهي- ADHD- سلامت عمومي

32418

علوم پزشكي گيلان