بررسي فراواني ترومبوسيتوپني و عوامل مرتبط با آن در بيماران مبتلا به آسيب تروماتيك سر بستري شده دربخش تروماي دپارتمان اورژانس بيمارستان پورسينا رشت طي سال1396

رشت

زمينه و هدف: آسيب تروماتيك مغز علت عمده مرگ پس از تروما و ناتواني¬هاي جسمي و عصبي- روانشناختي است. بروز اختلالات انعقادي و ترومبوسيتوپني با افزايش شدت تروما افزايش مي¬يابد. نشان داده شده است كه ترومبوسيتوپني و اختلالات انعقادي با نتايج و پروگنوز ضعيف¬تري همراه هستند. از آنجايي كه مركز آموزشي درماني پورسينا رشت تنها مركز تروما در استان گيلان مي¬باشد، ما بر آن شديم تا به بررسي شيوع ترومبوسيتوپني در بيماران مبتلا به آسيب سر مراجعه كننده به اين مركز آموزشي درماني بپردازيم. روش بررسي: بررسي حاضر مطالعه توصيفي- مقطعي است كه به بررسي فراواني ترومبوسيتوپني و عوامل مرتبط با آن در 439 بيمار مبتلا به آسيب تروماتيك سر متوسط و شديد بستري شده دربخش تروماي بيمارستان پورسينا رشت طي سال 96 پرداخت. منظور از آسيب خفيف نمره GCS بدو ورود بين 13 تا 15، آسيب متوسط نمره GCS بدو ورود بين 9 تا 12 و آسيب شديد نمره GCS بدو ورود بين 3 تا 8 مي¬باشد. اطلاعات بيماران شامل اطلاعات دموگرافيك (سن، جنس)، مكانيسم آسيب، شمارش پلاكتي، فشار خون بدو ورود، طول مدت بستري، يافته¬هاي CT اسكن، نمره GCS بدو ورود، سابقه ابتلا به ديابت، سابقه ابتلا به هايپرتنشن، وضعيت استعمال دخانيات و وضعيت اعتياد به مواد مخدر از طريق چك ليستي جمع¬آوري شد. شمارش پلاكت و يافته¬هاي سي¬تي¬اسكن بيماران در بدو ورود بررسي گرديدند. ترومبوسيتوپني براساس آزمايش خون زمان پذيرش به¬صورت تعداد پلاكت زير 150 هزار در هر ميكروليتر تعريف شد. يافته¬ها: ميانگين سني بيماران مبتلا به آسيب تروماتيك سر بستري شده دربخش تروماي دپارتمان اورژانس بيمارستان پورسينا رشت برابر 97/22±79/39 سال بود. بيشترين درصد مكانيسم¬هاي آسيب را تصادف با وسايل نقليه تشكيل مي¬داد (3/68%). بيشترين درصد انواع آسيب را نوع آسيب Blunt تشكيل مي¬داد (85%). بيشترين درصد مراجعين با كاهش سطح هوشياري خفيف (15- 13 GCS:) به مركز اورژانس مراجعه نموده بودند (9/44%). بيشترين درصد بيماران مورد تحقيق مبتلا به ترومبوسيتوپني نبودند (4/88%). و تنها 6/11% از بيماران مبتلا به ترومبوسيتوپني بودند. بيشترين يافته CT-Scan را SDH تشكيل مي¬داد (3/12%) و سپس EDH با 5/5% و سپس SAH با 6/3% در موارد بعدي قرار داشتند. با استفاده از آزمون Chi_Square مشخص گرديد كه اختلاف آماري معني¬داري بين جنسيت، رده سني، طول مدت بستري، مكانيسم آسيب، انوع آسيب و سطح هوشياري در بيماران مبتلا به آسيب تروماتيك سر بستري شده دربخش تروما با فراواني ترومبوسيتوپني در بيماران وجود ندارد. بحث و نتيجه¬گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه ميزان فراواني ترومبوسيتوپني با عواملي نظير سن، جنسيت، نوع آسيب، مكانيسم آسيب، يافته¬هاي سي¬تي¬اسكن و GCS بيمار ارتباط ندارد و انجام مطالعات ديگر با حجم نمونه بيشتر جهت بررسي عوامل مرتبط با فراواني ترومبوسيتوپني در اين بيماران پيشنهاد مي¬گردد.

32348

علوم پزشكي گيلان