بررسي تغييرات دماي بيماران حين عمل پروستاتكتومي ترانس يورترال تحت بي حسي اسپاينال در بيمارستان رازي شهر رشت در سال 98

رشت

زمينه و اهداف: هيپرتروفي خوش¬خيم پروستات از علل شايع علايم ادراري در مردان مي¬باشد و پروستاتكتومي ترانس يورترال (TURP) ازجمله رايج¬ترين اعمال جراحي در ارولوژي و استاندارد طلايي درمان اين بيماران محسوب مي¬گردد. بروز هيپوترمي درحين بيهوشي، عارضه شايعي است كه به دليل اختلال در عملكرد مركز تنظيم دماي بدن در هيپوتالاموس ايجاد مي¬شود. همچنان اين نگراني وجود دارد كه بيماراني كه تحت جراحي TURP قرار مي¬گيرند، با هيپوترمي بعد از عمل و لرزهاي بعدي همراه باشند. اين مطالعه با هدف بررسي تغييرات دماي بيماران حين عمل پروستاتكتومي ترانس يورترال تحت بي¬حسي اسپاينال انجام شده است. مواد و روش¬ها: اين پژوهش مطالعه كوهورت آينده¬نگر بود. در اين مطالعه 43 نفر از بيماران كانديد عمل TURP تحت بي-حسي اسپاينال در بيمارستان رازي شهر رشت در سال 1398 به¬صورت در دسترس انتخاب شدند و فاكتورهاي مرتبط با هر فرد شامل سن، جنس، شاخص توده بدني، مدت زمان عمل، سطح آنستزي، حجم سرم شست و شو، حجم مايعات وريدي، ميانگين فشارخون، درجه حرارت بيماران و وجود لرز طبق ليستي حين عمل ثبت شدند. دماي اتاق عمل دماي بيماران به¬صورت اوليه و سپس هر 15 دقيقه تا 4 نوبت و همچنين بعد از ورود بيمار به اتاق ريكاوري به روش تيمپانيك اندازه¬گيري شد و بدين ترتيب در هر يك از بيماران فراواني بروز تغييرات دما حين عمل تعيين شدند و براساس ساير متغيرها نيز مورد بررسي قرار گرفتند. داده¬ها توسط نرم¬افزار SPSS نسخه 22 مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند. نتايج: ميانگين سني افراد مورد مطالعه 78/5±23/70 سال و ميانگين مدت زمان بيهوشي 28/17±98/61 دقيقه بود. در همه موارد دماي اوليه اتاق c°25 بود. ميانگين دماي اوليه بيماران 67/0±97/36 با حداقل دماي، 0/36 و حداكثر 20/37 بود. ميانگين حجم سرمي استفاده شده براي شست و شو 28/7±98/34 ليتر بود و ميانگين مايعات وريدي مورد استفاده در بين بيماران 38/0±12/1 ليتر بود. 12/65 درصد از بيماران دچار لرز شدند كه از اين بين 78/41 درصد به دارو جهت كنترل لرز نياز پيدا كردند و براي 25/23 درصد افراد از warmer استفاده شد. تغيير دمايي قبل از شروع بيهوشي تا زمان ريكاوري تفاوت معناداري نداشت. نتيجه¬گيري: روند تغييرات دماي بيماران حين پروستاكتومي ترانس يورترال تحت اسپاينال آنستزي تا دقيقه¬ي 30 روند كاهشي داشته و سپس تا زمان ريكاوري افزايش يافته و نزديك به دماي اوليه شده است. بطور كلي تفاوت معناداري بين تغييرات دمايي در بيماران تحت پروستاتكتومي ترانس يورترال با مدت زمان بيهوشي، شاخص توده بدني، سطح آنستزي، حجم مايعات وريدي دريافتي، حجم سرم شست و شو و ميانگين فشارخون وجود نداشت و درصد زيادي از بيماران باوجود افت خفيف دما دچار لرز شدند لذا نياز است نسبت به تصميمات آتي جهت كاهش افت دماي بيماران توجه شود

32325

علوم پزشكي گيلان