بررسي شاخص پوسيدگي دنداني، ژنژويت و ارزيابي رفتار كودكان 12-6 ساله مبتلا به طيف اختلالات اوتيسم و مقايسه آن با كودكان سالم در شهر رشت در سال 1397

رشت

مقدمه: مطالعات در زمينه وضعيت سلامت دهان كودكان مبتلا به اوتيسم محدود و نتايج مطالعات با يكديگر متناقضند. هدف از انجام اين مطالعه بررسي تجربه پوسيدگي دنداني، ژنژويت و ارزيابي رفتار كودكان حين معاينات دندانپزشكي طبق معيار فرانكل در كودكان 12-6 ساله مبتلا به اوتيسم شهر رشت و مقايسه با كودكان سالم است. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه، 55 كودك مبتلا به طيف اختلالات اوتيسم (49 پسر و 6 دختر) در مركز حمايت از كودكان مبتلا به اوتيسم اميد آينده و 165 كودك سالم (83 پسرو 82 دختر) در مدارس ابتدايي كوثر، حضرت رقيه و دانش حجتي در محدوده سني 12-6 سال مورد بررسي قرار گرفتند. پيش ازانجام معاينات، پرسش¬نامه¬اي كه حاوي اطلاعات اجتماعي– اقتصادي، ميزان مصرف فراورده¬هاي شيرين، رفتارهاي خودآسيب¬زننده و مراقبت¬هاي بهداشتي دهاني بود، توسط والدين تكميل گرديد. دندان¬هاي پوسيده، كشيده¬شده و ترميم¬شده بر اثر پوسيدگي در دو گروه ثبت شد. وضعيت سلامت بافت لثه در كودكان جهت بررسي حضور ژنژويت لوكاليزه يا جنراليزه ارزيابي گرديد. هم¬چنين رفتار كودكان حين معاينه دندانپزشكي براساس معيار ارزيابي فرانكل ثبت گرديد. آزمون من¬ويتني و كاي دو، جهت آناليز آماري استفاده شد و (05/0>P) از نظر آماري معنا دار در نظر گرفته شد. يافته¬ها: شاخص پوسيدگي دنداني در كودكان مبتلا به اوتيسم در مقايسه با كودكان سالم از ميانگين و ميانه بالاتري برخوردار بود. در اين مطالعه تفاوت معناداري از لحاظ آماري بين شاخص پوسيدگي دنداني كودكان مبتلا به اوتيسم و كودكان سالم در دوره دنداني مختلط (003/0=P) و دايمي (001/0>P) مشاهده شد. شيوع ژنژويت لوكاليزه و جنراليزه در كودكان مبتلا به طيف اختلالات اوتيسم از كودكان سالم بالاتر بود (014/0=P). تفاوت قابل ملاحظه¬اي بين رفتار كودكان طبق معيار فرانكل حين معاينه دندانپزشكي وجود داشت (001/0=P). سطح تحصيلات والدين، عادات بهداشتي دهاني (دفعات مسواك زدن و استفاده از نخ دندان) در كودكان سالم بالاتر از كودكان مبتلا به اوتيسم بود. نتيجه¬گيري: كودكان مبتلا به اوتيسم تجربه پوسيدگي دنداني وژنژويت بيشتر داشته و اكثريت حين معاينه دندانپزشكي رفتار منفي يا كاملاً منفي طبق معيار فرانكل داشتند.

32292

علوم پزشكي گيلان