بررسي فراواني اختلالات روانپزشكي در بيماران بستري در بخش مسموميت بيمارستان رازي در سال 1397

بندرانزلي

مقدمه و هدف: مسموميت¬ها از شايع¬ترين علل مرگ در جهان هستند و مسموميت¬هاي منجر به مرگ ناشي از خودكشي و ديگر اختلالات رواني يكي از مهم¬ترين چالش¬هاي سلامت عمومي محسوب مي¬گردند. مواد و روش¬ها: اين مطالعه به شكل مقطعي و به شيوه¬ي سرشماري بر روي تمامي بيماران با هر نوع اختلال روانپزشكي تشخيص داده شده توسط متخصص اعصاب و روان و بر اساس DSM-IV-TR كه در بخش مسموميت بيمارستان رازي رشت بستري شده بودند، در طي بازه¬ي زماني يك ساله انجام شد. متغيرهاي مطالعه شامل سن، جنسيت، محل سكونت، سطح تحصيلات، سابقه¬ي بيماري روانپزشكي و هر بيمار مزمن ديگر، سابقه¬ي مصرف داروهاي روانپزشكي و مواد مخدر و نوع مسموميت مي¬شد. پس از استخراج داده¬ها با استفاده از چك ليست تهيه شده، اطلاعات جمع¬آوري شده، پس از كدبندي و ورود در نرم¬افزار آمار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و با استفاده از آزمون¬هاي آماري مناسب آناليز شد. يافته¬ها: نتايج تحليلي بر اساس داده¬هاي مربوط به بيماران تحت مشاوره روانپزشكي انجام شد. در مقايسه فراواني اختلالات روانپزشكي بر حسب جنسيت در بيماران دچار مسموميت، نتايج آزمون معنادار بود (016/0=p). به طور كلي، در هر دو جنس اختلال شخصيتي بيشترين فراواني و درصد را داشت كه در بيماران زن بيشتر از بيماران مرد بود. اختلال خلقي بيشتر در زنان و اختلال تطابقي بيشتر در مردان شايع بود. در مقايسه فراواني اختلالات روانپزشكي بر حسب سن بيماران دچار مسموميت، نتايج آزمون معنادار بود (001/0=p). به طور كلي، اختلال خلقي و اختلال تطابقي در رده سني 45-31 سال شايع¬تر بود. در حاليكه اختلال شخصيتي بيشتر در بيماران در رده سني كمتر از 30 سال، مشاهده شد. در مقايسه فراواني اختلالات روانپزشكي بر حسب محل سكونت بيماران دچار مسموميت، نتايج آزمون معنادار نبود. هرچند، در بين اختلالات روانپزشكي، اختلال شخصيتي با درصد فرواني بيشتر، در بيماران ساكن شهر و روستا شايع¬تر بود. در مقايسه فراواني اختلالات روانپزشكي بر حسب وقوع خودكشي در بيماران دچار مسموميت، نتايج آزمون معنادار نبود. هر چند، آمار خودكشي در اثر اختلال شخصيتي بيشتر مشاهده شد. در مقايسه فراواني اختلالات روانپزشكي بر حسب سابقه بيماري¬هاي روانپزشكي در بيماران دچار مسموميت، نتايج آزمون معنادار نبود. در مقايسه فراواني اختلالات روانپزشكي بر حسب سابقه مصرف داروهاي روانپزشكي در بيماران دچار مسموميت، نتايج آزمون معنادار نبود. درمقايسه فراواني اختلالات روانپزشكي بر حسب سابقه بيماري¬هاي مديكال مزمن در بيماران دچار مسموميت، نتايج آزمون معنادار نبود. درمقايسه فراواني اختلالات روانپزشكي بر حسب نوع مسموميت در بيماران دچار مسموميت، نتايج آزمون معنادار نبود. در مقايسه فراواني اختلالات روانپزشكي بر حسب مصرف مواد مخدر در بيماران دچار مسموميت، نتايج آزمون معنادار بود (011/0=p). به طور كلي فر اواني اختلالات خلقي، شخصيتي و تطابقي در بيماران با سابقه مصرف مواد مخدر كمتر بود، اما فراواني ساير اختلالات در آنان بيشتر بود. نتيجه¬گيري: بر اساس نتايج ساير مطالعات و نتايج مطالعه حاضر، اختلالات رواني به ويژه شخصيتي و اختلال دو قطبي شايع¬ترين اختلالات در بيماران مسموم و تقريبا در سنين كمتر از 30 سال مي¬باشد. همچنين مصرف مواد مخدر و مسموميت دارويي از مهمترين عوامل مرتبط با اختلالات روانپزشكي منجر به خودكشي در بيماران مسموم مي¬باشد و همچنين توصيه مي¬شود يك مطالعه آينده¬گر با هدف بررسي دقيق متغييرها و همچنين انجام مشاوره¬ي روانپزشكي براي كليه بيماران مورد مطالعه انجام شود.

32208

دانشگاه علوم پزشكي گيلان