بررسي تاثير بكارگيري سرما و تركيب سرما- گرماي موضعي بر ميزان كبودي ناشي از تزريق انوكساپارين سديم در بيماران بستري در بخش هاي ارتوپدي بيمارستان پورسينا رشت

رشت

مقدمه: بروز كبودي از شايع ترين عوارض پس از تزريق انوكساپارين سديم مي باشدكه مي تواند به پيامدهاي نا مطلوبي از جمله كاهش دسترسي به مكان هاي مختلف براي تزريق ، ناراحتي هاي جسمي وكاهش رضايت بيماران از درمان ومراقبت هاي ارائه شده منجر گردد. لذا، جستجوي راههايي براي كاهش اين عارضه، مورد نياز است . هدف:هدف اين مطالعه مقايسه تأثير بكارگيري سرما و تركيب سرما و گرماي موضعي برميزان كبودي ناشي از تزريق زير جلدي آنوكساپارين سديم در بيماران بستري در بخش هاي ارتوپدي در مركزآموزشي درماني پورسينا رشت مي باشد. روش كار: اين پژوهش از نوع كار آزمايي باليني تصادفي شاهددار است كه بر روي 74 نفر از بيماران بستري در بخش هاي ارتوپدي در بيمارستان آموزشي درماني پورسينا رشت بر اساس معيارهاي ورود انتخاب و به روش بلوك بندي تصادفي به گرو ه هاي مداخله 1( 37نفر) و مداخله 2(37نفر) تخصيص يافتند. در هر گروه مداخله، سمت چپ شكم به عنوان شاهد ( بدون مداخله) در نظر گرفته شد و سمت راست شكم تحت مداخله (سرماي موضعي درگروه مداخله 1و تركيب سرما و گرماي موضعي در گروه مداخله 2) قرار گرفت. جمع آوري داده ها توسط ابزار دو قسمتي شامل داده هاي فردي وباليني وبرگه ي مرتبط با ثبت كبودي انجام شد .ارزيابي ميزان كبودي 48،24و72 ساعت پس از تزريق اول انجام شد.سپس داده ها توسط آمار توصيفي و استنباطي (تي مستقل، فريدمن،ويلكاكسون،من ويتني يو ،كولموگرواسميرنو) در نسخه 18 SPSS مورد تجزيه وتحليل قرار گرفتند. سطح معني داري كمتر از 05/0 در نظرگرفته شد. نتايج:اكثريت فراواني واحدهاي پژوهش در هر دو گروه را مردان ( گروه سرماي موضعي ( 4/78 %) ودر گروه سرما-گرماي موضعي (1/81 %)تشكيل مي دادندميانگين سن بيماران64/21±01/48سال بود.ميانگين وانحراف معيارميزان كبودي در گروه مداخله 2 (سرما-گرماي موضعي) در سمت راست شكم به تفكيك زمان هاي اندازه گيري در 24 ساعت(63/0±65/1 )به 48 ساعت (65/0±49/1 )و72 ساعت (43/0±08/1) بود كه اين اختلاف از لحاظ آماري معنادار نبود و همچنين ميانگين وانحراف معيارميزان كبودي در گروه مداخله 1 سرماي موضعي در سمت راست شكم در طول مطالعه در 24 ساعت (09/1±35/4 )به 48 ساعت ،(04/1±49/4 )و72 ساعت(14/1±35/4)بود كه اين اختلاف به تفكيك زمان هاي اندازه گيري از لحاظ آماري معنادار بود (001/0 P< ) .ميزان كبودي سمت راست شكم در گروه مداخله 1 با گروه مداخله 2 اختلاف آماري معناداري داشت (001/0 P< ). نتيجه گيري:يافته مطالعه حاضر نشان داد كه استفاده از سرما –گرماي موضعي به صورت تركيبي بر ميزان كبودي ناشي از تزريق انوكساپارين سديم موثرتر از به كارگيري موضعي سرما به تنهايي مي باشد.كه از نظر باليني حائز اهميت مي‌باشد و مي تواند در برنامه ريزي براي مداخلات پيشگيرانه در زمينه عوارض تزريقي موضعي داروها مورد توجه قرار گيرد. كليد واژه: انوكساپارين سديم، سيانوز،زيرجلدي،هپارين،بيماران بستري

32107

علوم پزشكي گيلان