بررسي ارتباط بار كار ذهني و شكست شناختي پرستاران با ايمني بيمار در بخش هاي مراقبت ويژه مراكز درماني شهر رشت در سال97-1396

رشت

مقدمه: حوادث ايمني بيمار شاخص مهمي در ارزيابي كيفيت و اعتبار بخشي موسسات بهداشتي درماني بوده و شناسايي عوامل مرتبط با آن نقش مهمي در بهبود كيفيت مراقبت ازبيمار دارد. بااينحال مطالعات انجام شده در زمينه عوامل مرتبط و پيش بيني كننده آن محدود است. هدف: اين مطالعه به منظورتعيين ارتباط بار كار ذهني و شكست شناختي پرستاران با ايمني بيمار در بخش هاي مراقبت ويژه مراكز درماني شهر رشت در سال 1396 انجام شد. روش كار: اين پژوهش مطالعه اي تحليلي مقطعي بر روي 176 نفر از پرستاران شاغل در بخشهاي مراقبت ويژه انجام شد. نمونه ها بااستفاده از روش سرشماري انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده شامل اطلاعات فردي و شغلي، پرسشنامه هاي استاندارد بار كار ذهني (NASA-TLX) و شكست شناختي شغلي(OCFQ ) و فراواني حوادث ايمني بيمار بود. جهت تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار spss نسخه 21 و آزمون هاي آماري توصيفي و استنباطي من ويتني و كروسكال واليس، همبستگي اسپيرمن ورگرسيون لجستيك استفاده شد. سطح معنا داري آزمون ها با(05/0P<) در نظر گرفته شد. يافته ها: در مطالعه حاضر (7/43%) پرستاران در 6ماه گذشته گزارش خطايي با احتمال آسيب به بيمار را داشتند. ميانگين نمره شكست شناختي06/17 ± 31/70 و نمره بار كار ذهني كل41/16± 95/59 بود. بيشترين بار كار ذهني در حيطه هاي مورد مطالعه مربوط به بار ذهني با ميانگين 80/26± 63/43 و كمترين آن مربوط به بار ناكامي و سرخوردگي با ميانگين04/14± 64/5 بود.ارتباط آماري معناداري بين شكست شناخت شغلي با حوادث ايمني بيمار ديده شد (002/0 p= )، اما ارتباط بار كار ذهني و ابعاد آن با حوادث ايمني معنادار نبود (05/0p> ). از بين متغير هاي اصلي مورد مطالعه، شكست شناختي (001/0 p= ) و حيطه‌‌‌ي بار عملكرد ( 033/0 P=) و همچنين متغيرهاي سن(024/0 p= ) و جنس (05/0 p= ) به عنوان متغيرهاي پيش بيني كننده وحيطه هاي بار زماني (067/0 P= ) و بار ناكامي و سرخوردگي ( 063/0 P= ) به صورت معني دار مرزي از ديگر پيش بيني كننده هاي مرتبط با حوادث ايمني بيمار در پرستاران بوده است. نتيجه گيري: نتايج نشان داد، شكست شناختي و بار كار ذهني در حيطه هاي عملكرد، بار زماني، بار ناكامي و سرخوردگي و همچنين سن و جنس، عوامل پيش بيني كننده‌ي حوادث ايمني بيمار هستند. از اين رو، لزوم توجه به عوامل ذكر شده در تدوين برنامه هاي حفظ و ارتقاي سطح ايمني بيمار و نهايتا ارتقاي كيفيت مراقبت، احساس مي شود. كلمات كليدي: بخش مراقبت هاي ويژه، ايمني بيمار ، پرسنل پرستاري بيمارستان، بار كاري

32099

علوم پزشكي گيلان