بررسي اپيدميولوژي آسيب هاي عابرين پياده در بيمارستان پورسيناي رشت در سال 1396

رشت

مقدمه: عابر پياده¬هاي ايران بيشترين آسيب را در ميان تمام كاربران جاده¬اي دارند.احتمالاً اين امر به دليل جمعيت زيادي از عابران پياده، زيرساخت¬هاي ضعيف جاده در كشورهاي در حال توسعه و نورپردازي ضعيف، ترافيك مخلوط و هجوم وسيع اتومبيل¬ها است. با توجه به اينكه استان گيلان به عنوان يك استان با تراكم بالا ترافيكي مي¬باشد، لذا انجام مطالعات بيشتر و جديدتر در خصوص تعيين اپيدميولوژي و پيامدهاي تصادفات عابرين پياده در استان گيلان امري ضروري مي¬باشد. از اين رو بر آن شديم تا به مطالعه اپيدميولوژي و عوامل موثر بر آسيب¬هاي عابرين پياده در مركز تروماي بيمارستان پورسينا رشت بپردازيم. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه تمامي بيماراني كه در سال 1396 هجري شمسي در زمينه آسيب عابرين پياده¬اي كه به بيمارستان پورسينا رشت مراجعه كرده بودند وارد مطالعه شدند. نتايج: نتايج اين مطالعه نشان مي¬دهد كه بيشترين درصد مورتاليتي در گروه سني 70 سال و بيشتراز 70 سال بوده است (1/12%) .درصد مورتاليتي مردان بيشتر از زنان بوده است (6/3% در مقابل 5/1%). از لحاظ مكان تصادف درصد مورتاليتي تصادفات خارج از شهر تقريباً 3 برابر تصادفات داخل شهر بوده است(1/6% در مقابل 1/2%) از لحاظ فصل حادثه بيشترين درصد مورتاليتي مربوط به پاييز (7/4%)و كمترين مربوط به بهار (9/0%) بوده است. نتيجه¬گيري: باتوجه به افزايش ميزان مرگ و مير ناشي از تصادفات عابرين پياده در افراد مسن، تصادفات برون شهري، جنسيت مرد، تصادف عابر پياده با ماشين، روز شنبه، فصل پاييز و ساعت 18 تا 24، لذا انجام برنامه¬ريزي¬هاي جامع در جهت كاهش هزينه¬هاي مالي و جاني ناشي از تصادف عابرين پياده توصيه مي¬شود

32015

علوم پزشكي گيلان