شيوع هايپوترمي در بيماران پس از اعمال جراحي الكتيو در اتاق ريكاوري در بيمارستان پورسيناي رشت در سال 1397

رشت

زمينه و هدف: هايپوترمي ناخواسته متعاقب جراحي از عوارض ناخوشايند است كه با عوارض گوناگوني در ارتباط است. با توجه به عدم پرداخت كافي به اين مقوله در مطالعات داخلي اين مطالعه باهدف تعيين شيوع هايپوترمي وعوامل موثر بر آن در بيماران پس از اعمال جراحي الكتيو طرح¬ريزي واجرا شد. مواد و روش¬ها: در اين مطالعهCross-Sectional 400 نفر از بيماران تحت اعمال جراحي الكتيو در اتاق ريكاوري در بيمارستان پورسيناي رشت در سال 1397 مورد بررسي قرار گرفتند. درجه حرارت غشاي تيمپان در بدو ورود به اتاق ريكاوري و 30 دقيقه پس از ورود به ريكاوري ثبت شد. داده¬هاي مورد نياز در چك ليست محقق ساخته جمع¬آوري شد و پس از ورود به نرم¬افزار spss ويرايش 25 به كمك آزمون¬هاي اماري كولموگروف اسميرونف، شاپيرويلك، كاي اسكوار و مان ويتني در سطح معناداري 05/0 تجزيه و تحليل شد. يافته¬ها: افراد مورد مطالعه در محدوده سني 16تا 80 سال با ميانگين 07/16±02/43 سال قرار داشتند. 251 نفر (8/53%) از مجموع افراد تحت بررسي را مردان تشكيل دادند. غالب بيماران ASA I (8/70%) بوده و تحت بيهوشي عمومي قرار داشتند (5/58%) ميانگين مدت بيهوشي افراد مورد بررسي در محدوده 35 تا 250 دقيقه با ميانگين 74/47±89/81 دقيقه قرار داشت. ميانگين مدت جراحي افراد مورد بررسي در محدوده 25 تا240 دقيقه با ميانگين 74/47±89/81 دقيقه قرار داشت. نمره بصري درد افراد در محدوده 1 تا 6 با ميانگين 98/0±4/2 قرار داشتند. هايپوترمي (دماي بدن كمتر از 36 درجه سانتي¬گراد) در 95 نفر (7/23%) افراد در بدو ورود به ريكاوري و 90 نفر (5/22%) 30 دقيقه بعد از ورود به ريكاوري مشاهده شد. با در نظرگرفتن 5% خطا مي¬توان گفت، شيوع هايپوترمي درافراد تحت جراحي الكتيو در بازه 20 تا 28% در بدو ورود به ريكاوري و بين 5/18 تا 26% 30 دقيقه پس از ورود به ريكاوري مي¬باشد. جنسيت مونث، ASA بالا، BMI پايين، حجم مايع تزريق شده، مدت بيهوشي و جراحي در افراد دچار هايپوترمي از سايرين بيشتر بود (05/0>P). اما بين سن افراد و شيوع هايپوترمي هيچ ارتباط معناداري يافت نشد (05/0<P) افراد دچار هايپوترمي نمره درد بالاتري نسبت به سايرين داشتند. بدين ترتيب كه ميانگين نمره بصري درد در افراددچار هايپوترمي در بدو و 30 دقيقه پس از ورود به ريكاوري به ترتيب 9/2±2/1 و 2/1±88/2 گزارش شد. اين ارقام در ساير افراد به ترتيب 87/0±3/2 و 86/0±3/2 گزارش شد شيوع هايپوترمي براساس فصول مختلف در بيماران متفاوت نبود (05/0<P). بحث ونتيجه¬گيري: بيش از يك چهارم بيماران متعاقب جراحي¬هاي الكتيو دچار هايپوترمي مي¬شوند. بنابراين اقدامات درماني و كنترلي مناسب جهت مديريت اين عارضه به خصوص در افراد داراي ريسك فاكتورهاي مرتبط ضروري است.

31995

علوم پزشكي گيلان