تجربه زيسته بيماران پاركينسون بعد از كاشت الكترود مغزي: يك مطالعه پديدار شناسي

رشت

مقدمه: پاركينسون يك بيماري پيشرونده مزمن مغزي است كه به علت كاهش ساخت دوپامين سلول¬هاي مغزي رخ مي دهد كه يك روش درمان آن كاشت الكترود مغزي مي¬باشد. مطالعات نشان داده است كه كاشت الكترود مغزي ممكن است سبب تغييرات عميقي بلافاصله بعد از روشن شدنDBS در بيمار مي¬شود هدف از اين مطالعه با تجربه واقعي بيماران شروع كنيم تا اينكه از تئوري يا طبقه بندي هاي آماده شده استفاده كنيم. علاوه بر اين هدف اين مطالعه، فراتر از توصيف ساده از تغييرات فردي براي توضيح تغييرات در ساختار تجربيات است. در اين مطالعه ما قصد داريم تركيبي از مصاحبه كيفي با آناليز پديدارشناسي انجام دهيم روش كار: اين مطالعه كيفي از نوع فنومنولوژي است. در ب تحقيق از نمونه گيري هدفمند استفاده شده است. در اين روش افراد شركت كننده بر اساس دانش و تجربه درباره كاشت الكترود مغزي از ميان بيماران پاركينسون تحت عمل جراحي كاشت الكترود مغزي در بيمارستان رسول اكرم(ص) بودند. مصاحبه توسط دستگاه ضبط صدا ضبط گرديده و فورا پس از آن توسط محقق مجددا گوش داده شده و كد گذاري شده است و نحوه آناليز بر اساس مراحل پيشنهاد شده توسط اسميت بوده است. يافته ها: در اين مطالعه دوازده بيمار شركت كردند كه با توجه يه مصاحبه¬هاي انجام شده دياگرامي با محوريت عمل جراحي كاشت الكترود مغزي تشكيل داده شد. چهار گروه اصلي شامل، عوامل اوليه، پديده عمل جراحي، پيامد هاي عمل جراحي و عوامل زمينه اي مي¬باشد. يكي از پيامد هاي مهم عمل جراحي كاشت الكترود مغزي دغدغه و نگراني بيماران نسبت به دستگاه عمل جراحي مي¬باشد. نتيجه گيري: نتايج ما نشان داد كه تغييراتي در طي درمان كاشت الكترود مغزي كه بوسيله مقياس هايي كه تا به امروز استفاده ميگردد پوشش داده نمي¬شود. علاوه بر اين تجربه بيماران به ما براي توصيف بهتر از نتايجي كه از اين مقياس بدست مي¬آوريم كمك ميكند.

31992

علوم پزشكي گيلان