عنوان
بررسي گذشته نگر فراواني ضايعات برجسته بافت نرم به لحاظ ميكروسكوپي درآزمايشگاه هاي شهر رشت در سال هاي 1393-1397
محل تحصيل
رشت
چكيده
بيان مساله و هدف: ضايعات برجسته محيطي گروه بزرگي از ضايعات حفره ي دهان را شامل ميشوند و ميتوانند از يك ضايعه خوشخيم نظير هايپرپلازي واكنشي تا يك تومور بدخيم نظير كارسينوم سلول سنگفرشي متفاوت باشند. مطالعه حاضر با هدف بررسي فراواني ضايعات برجسته بافت نرم به لحاظ ميكروسكوپي در آزمايشگاه¬هاي پاتولوژي شهر رشت انجام شده است.
روش كار: اين مطالعه گذشته نگر بر روي پرونده هاي موجود در آزمايشگاه هاي پاتولوژي شهر رشت بين سالهاي 97-93 انجام شد. پرونده هايي در اين مطالعه مورد ارزيابي قرار گرفت كه اطلاعات موجود در آن ها براساس لام هاي ارسالي با تشخيص ضايعات برجسته بافت نرم دهان بود. اطلاعات حاصل از پرونده ها در چك ليستي كه براساس متغيرهاي پژوهش تهيه شده بود، جمع آوري گرديد. در اين مطالعه ميزان فراواني ضايعات برجسته بافت نرم دهان و متغيرهاي سن،جنس،منشأ ضايعه،محل ضايعه،خوش خيمي و بدخيمي ضايعه بررسي شد.
نتايج: در نهايت 414 پرونده بررسي شدند 2/51 % آن ها زن بودند و ميانگين سني بيماران 23/19±45/45 سال بود. شايعترين ضايعات مربوط به پايوژنيك گرانولوما، جاينت سل گرانولوما محيطي و اسكوآموس سل كارسينوما به ترتيب با فراواني 35/18، 97/14 و 5/14 % بودند. 73% ضايعات منشا مزانشيمال داشتند كه با نسبت فراواني ضايعات نيز ارتباط معني داري داشت. بيماران با ضايعات اپيتليالي بدخيم بيشترين ميانگين سني را داشتند. شايع ترين محل ضايعه در 195 بيمار با فراواني 47درصد ،لثه بود و زبان بيشترين ضايعات بدخيم را داشت.
نتيجه گيري: مطالعه حاضر نشان داد كه ميزان ابتلا به ضايعات دهاني در زن ها بيشتر بوده هرچند اختلاف معنادار نبود. همچنين لثه آمار بالايي از درگيري ضايعات را داشته ولي زبان بيشتر درگير ضايعات بدخيم بود. منشا اين ضايعات بيشتر مزانشيمي بود كه نسبت شيوع ضايعات به منشا آن معني دار بود.در ميان ضايعات پايوژنيك گرانولوما بيش ترين ميزان را داشت.
شماره ركورد
31963
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان