كارآيي روش تلفيقي بيولوژيكي بي‌هوازي با فنتون و جاذب نانوسيليكا در تصفيه شيرابه زباله سراوان

رشت

زمينه و هدف: آسيب‌هاي محيطي و آلودگي‌ها با نشت شيرابه ناشي از محل دفن زباله‌ها، موجب نگراني شهروندان مي‌شود. شيرابه به خاك نفوذ مي‌كند و پس از رسيدن به سطح آب زيرزميني، باعث آلودگي خاك و آب مي شود. هدف اين مطالعه بررسي كارآيي فرآيند بي‌هوازي، فنتون و جاذب نانوسيليكا در تصفيه شيرابه زباله سراوان رشت استان گيلان و حذف BOD5، COD، TSS و فلزات سنگين As، Cu، Hg، Mn وNi با pH بهينه بود. روش تحقيق: در اين مطالعه تجربي تصفيه بي‌هوازي شيرابه قديمي سراوان و كارآيي فرآيند فنتون در pH 3 تا 8 با غلظت‌هاي مختلف Fe+2 و H2O2 در زمان ماند اكسيداسيون 15تا 135دقيقه به روش scale- Bench در محيط آزمايشگاه مورد بررسي قرار گرفت و همچنين تاثير جاذب نانوسيليكا در زمان‌هاي ماند 15 تا 75 دقيقه و pH 3 تا 11 با مقادير متفاوت جاذب نانوسيليكا (g/L 25/0تا 5/6 ) مورد آزمايش قرار گرفت. در همه مراحل كارآيي حذف BOD5، COD، TSSو فلزات سنگين As، Cu، Hg، Mn وNi ارزيابي شد. يافته‌ها: يافته‌هاي تحقيق نشان داد تصفيه بي‌هوازي شيرابه در رآكتور اصلي در زمان ماند بهينه20 روز، راندمان حذف BOD5، COD، TSS به ترتيب 7/63%، 95/37% و 21% و دررآكتور شاهد 25% ، 6/15% و 6/36% بود. در رآكتور بي‌هوازي اصلي، بيشترين و كمترين درصد حذف فلزات سنگين به ترتيب با راندمان حذف 59% و 39% مربوط به Ni و Cu و در رآكتور بي‌هوازي شيرابه زباله شاهد نيز، بيشترين و كمترين درصد حذف فلزات سنگين به ترتيب مربوط به As با راندمان حذف 48% و Mn و Hg با راندمان حذف 12% و 12%) بود. در فرآيند فنتون، راندمان حذف BOD5، COD و TSS با غلظت Fe+2 mg/L 1800 به ترتيب 9/95%، 75% و 4/88% و با غلظت H2O2 mg/L 4500 به ترتيب 3/95%، 3/83% و 4/81% شد. در مطالعه حاضر با نسبت بهينه 2+H2O2/Fe، كمترين و بيشترين درصد حذف فلزات مربوط به Cu و Hg به ترتيب با راندمان حذف 4/22% و 54/54% بود. راندمان حذف BOD5، COD و TSS در جاذب نانوسيليكا در زمان ماند 15 تا 75 دقيقه روند افزايشي داشت و در زمان ماند 75 دقيقه به ترتيب 73%، 70% و 58% شد. فلز Hg و Cu در نمونه‌هاي داراي g/L 5/0جاذب نانوسيليكا به ترتيب با راندمان 36/97%و 10% بيشترين و كمترين راندمان حذف را داشتند. توليد بيوگاز در هر دو رآكتور شاهد و اصلي در زمان ماند 5 تا 15روز افزايش يافت و پس از آن، از مقدار بيوگاز كاسته شد. توليد بيوگاز در رآكتور اصلي بيشتر از رآكتور شاهد بود. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه در تصفيه شيرابه‌هاي قديمي زباله در مرحله اول روش تصفيه بي‌هوازي براي حذف مواد آلي قابل تجزيه بيولوژيكي و در مراحل بعدي با فرآيند فنتون و جاذب نانوسيليكا براي حذف مواد آلي و معدني مقاوم به كار مي رود. كلمات كليدي: شيرابه زباله، تصفيه بي‌هوازي، فرآيند فنتون، جاذب نانوسيليكا، بيوگاز، فلزات سنگين

31916

علوم پزشكي گيلان