ارتباط فراواني كلسيفيكاسيون پينه ال در بيماران با و بدون سكته مغزي مراجعه¬كننده به بيمارستان پورسينا

رشت

مقدمه: سكته مغزي دومين علت شايع مرگ و مير در سراسر جهان و همچنين شايع¬ترين اختلال ناتوان¬كننده نورولوژيك مي¬باشد. باتوجه به شمار در حال افزايش افراد سالمند در جوامع درحال توسعه از جمله ايران و افزايش اميد به زندگي در كشورهاي توسعه يافته، تعداد افراد مبتلا به سكته مغزي در آينده نزديك افزايش خواهند يافت كه نيازمند توجه ويژه و اجراي استراتژي¬هاي پيشگيرانه مي¬باشند. مطالعات انجام شده نشان¬دهنده وجود عوامل خطرزاي مختلفي براي انواع زيرمجموعه¬هاي سكته مغزي مي¬باشد كه در اين مطالعه به ارتباط فراواني كلسيفيكاسيون پينه ال در بيماران با و بدون سكته مغزي مراجعه¬كننده به بيمارستان پورسينا، پرداختيم. مواد و روش¬ها: مطالعه حاضر يك مطالعه توصيفي - تحليلي مقطعي است كه در ان با استفاده از روش نمونه¬گيري تصادفي از بين بيماران 50 تا 70 ساله بستري شده در مركز اموزشي درماني بيمارستان پورسينا رشت در سال 1396 با تشخيص سكته مغزي توسط نورولوژيست و همچنين بيماران 50 تا 70 ساله تروماي سر غير استروك بستري شده در بيمارستان پورسينا تحت سي تي اسكن مغز قرار گرفته بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. كلسيفيكاسيون پينه ال توسط تصويربرداري سي تي اسكن تاييد شد. به منظور آناليز اماري مطالعه، از رگرسيون لاجيستيك استفاده شده است. نتايج: در مجموع 356 بيمار وارد مطالعه شدند كه 177 بيمار ترومايي و 179 بيمار استروك بودند. ميانگين سني در گروه تروما 18/58 و در گروه استروك 2/61 بوده است. كلسيفيكاسيون پينه آل در 4/77% از بيماران ترومايي و 8/88% بيماران استروك وجود داشت كه ارتباط معني¬داري با استروك و جنس مرد داشته است. همچنين بين ساير متغيرها از جمله پرفشاري خون، ديابت و چربي خون بالا و كلسيفيكاسيون پينه ال كه در مطالعه حاضر لحاظ شدند در سطح معني¬داري 95% ارتباط معني¬داري يافت نشد. نتيجه¬گيري: شواهد بدست آمده از مطالعه حاضر نشان مي¬دهد كه كلسيفيكاسيون پينه ال ارتباط معني¬داري با كاهش ترشح ملاتونين و استروك دارد.

31913

علوم پزشكي گيلان