بررسي اثر توان هاي مختلف ليزر Er.YAG بر استحكام اتصال برشي كامپوزيت نوري جديد به كامپوزيت قديمي

رشت

مقدمه : گسترش روز افزون استفاده از ترميم هاي هم رنگ دندان و همينطور نواقص ايجاد شده در اين ترميم ها ، لزوم اصلاح اين نواقص را به بهترين شكل ممكن كه بتواند هم موجب اصلاح ترميم قبلي و هم موجب عدم صدمه به بافت دندان گردد ، ضروري مي سازد . لذا هدف بر استحكام اتصال برشي كامپوزيت نوري جديد به كامپوزيت قديمي مي باشد. Er:YAG از مطالعه حاضر، بررسي اثر توان هاي مختلف ليزر 7 در mm 4 و قطر mm به ضخامت OPALIS مواد و روش ها : در اين پژوهش تجربي آزمايشگاهي ، 60 ديسك از كامپوزيت نانو هيبريد به همين ابعاد ساخته شد . پس از اينكه به مدت 1 ماه ، در دماي اتاق و در آب مقطر قرار گرفتند )Plexiglass mold( مولد پلكسي گلس تابانده شد ، گروه اول Er:YAG ، ديسك ها به 4 گروه 15 تايي به صورت تصادفي تقسيم شدند . به سه گروه اول به مدت 20 ثانيه ، ليزر 15 ( . درگروه چهارم )گروه كنترل( بلافاصله Hz /300mj /4.5 w( 10 ( و گروه سوم Hz /200m j/2w( 10 ( ،گروه دوم Hz/100 mj/1 w( اسيد فسفريك 35 % به مدت 20 ثانيه قرار داده شد و به مدت 15 ثانيه با آب شستشو و با پوار هوا سطح نمونه ها خشك گرديد . )گروه كنترل : اسيد فسفريك 35 % + شستشو+ باندينگ+ كيورينگ +كامپوزيت (. بعداز اين مرحله ، برروي سطح تمام نمونه ها ، باندينگ طبق دستورالعمل كارخانه سازنده اعمال شد . سپس روي سطوح كامپوزيت كيور شده ي تمامي نمونه ها در مولد اول ، PermaSeal قرار گرفت . كه درآن، سه لايه كامپوزيت قرار داده شد و به هر لايه جداگانه 20 ثانيه mm مولد پلكسي گلاس ديگري به قطر و ضخامت 4 نور تابانده شد .در مرحله ي بعد ، نمونه ها به مدت 500 سيكل ) 30 ثانيه در آب 5 و 55 درجه سلسيوس با زمان استراحت 10 ثانيه( در معرض ترموسايكل قرار گرفتند . پس از آن ، نمونه ها در مولد آكريلي مانت شدند و ميزان استحكام اتصال برشي توسط دستگاه اينسترون با اندازه گيري شد . نوع شكست نمونه ها توسط دستگاه استريوميكروسكوپ ) با بزرگنمايي 20 برابر( ارزيابي شد . داده mm/min 0/ سرعت 5 نسخه 24 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند . براي مقايسه ميانگين اندازه استحكام در نمونه ها و مقايسه ي دو SPSS ها با نرم افزار آماري با اصلاح بن فروني استفاده شد . Mann-Whitney و Kruskal-Wallis به دو گروه ها از آزمونهاي 5/05 ، درگروه 2 MPa 14/01 ± 4/94 ، در گروه 1 MPa 12/83 ± 4/ يافته ها : ميانگين استحكام باند برشي و انحراف معيار ، 82 در گروه 4 )كنترل( به دست آمد . با توجه به نتايج به دست آمده ، بالاترين استحكام Mpa 20/93 ± 7/ در گروه 3 و 86 MPa 19/60 ± مي باشد. ميانگين استحكام در گرو ه هاي يك وات و دو وات كمتر از w مربوط به گروه كنترل و پايين ترين مربوط به گروه ليزر با توان 1 و همچنين بين گروه w و 2 w اما از لحاظ آماري تفاوت قابل توجهي بين گروه هاي 1 . )P>0/ گروه هاي چهارو نيم وات و كنترل بود ) 001 و گروه كنترل وجود نداشت . w 4/5 نتيجه گيري : با توجه به يافته ها ، ليزر هاي با توان بالا نسبت به ليزرهاي با توان كمتر تاثير بيشتري بر استحكام باند بين دو سطح كامپوزيت به اندازه ي استحكام باند گروه كنترل و استاندارد نبوده ، )w قديمي و جديد دارند . همچنين، استحكام باند ليزر هاي باتوان پايين ) 1 و 2 به تنهايي به عنوان جايگزيني براي اسيد اچينگ پيش از پروسه ، Er:YAG بنابراين فاقد اهميت كلينيكي است . علاوه بر آن ، كاربرد ليزر ي باندينگ توصيه نمي شود .

31846

علوم پزشكي گيلان