ارزيابي مصرف منطقي آلبومين براساس الگوهاي استاندارد در مركز آموزشي درماني رازي رشت

رشت

زمينه و هدف: امروزه تجويز متناسب داروها نقش مهمي در مديريت سيستم سلامت دارد. براي رسيدن به اين مهم، ميبايست پياده كردن مطالعات تجويز منطقي دارو را مد نظر داشت. در سالهاي اخير منازعه بر سر استفاده صحيح آلبومين، به دليل محدوديت منابع و هزينهي زياد اين دارو افزايش پيدا كرده است. بدين منظور، طراحي يك مطالعه جهت استفادهي متناسب آلبومين و بهينه كردن آن در مركز آموزشي درماني رازي رشت مورد بررسي قرار ميگيرد. مواد و روشها: اين مطالعه به صورت مقطعي آينده نگر در دو فاز انجام شد. در طي اين دو فاز تمام بيماراني كه براي آنها دستور تجويز آلبومين گذاشته شده بود، وارد مطالعه شدند. فاز اول در ماههاي آبان و آذر سال 1396 اجرا شد، سپس پروتكل تجويز آلبومين طراحي، و بر اساس نظر پزشكان، نهايي و به اجرا گذاشته شد. فاز دوم در ماه هاي ارديبهشت و خرداد 1397 اجرا شد. نهايتا متناسب بودن تجويز آلبومين در دو فاز مورد بررسي قرار داده شد. نتايج: در طول فاز اول و دوم مطالعه به ترتيب 60 و 61 فرم تجويز آلبومين ثبت گرديد. در فاز اول، آلبومين براي 33 درخواست ( 55 %)، و در فاز دوم براي 43 درخواست (70 %)، متناسب تجويز شده بود. در طول اين مطالعه 299 ويال آلبومين در فاز اول و 456 ويال آلبومين در فاز دوم تجويز شده بود در فاز اول بيشترين دليل تجويز آلبومين به ترتيب هايپوآلومينمي ( 55 %) و سندروم نفروتيك(13 %) بوده است. ولي در فاز دوم بيشترين دليل تجويز آلبومين هايپوآلبومينمي(46 %) و پاراسنتز (12% )، مشخص شد. اگر چه تعداد درخواست با انديكاسيون متناسب در فاز دوم نسبت به فاز اول، از 33 درخواست به 43 درخواست ( از 55% به 70 %)افزايش پيدا كرده است، ولي تفاوت از لحاظ آماري معني دار نبوده است ( 078 / 0 P-Value = .) نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه استفادهي آلبومين در بعضي از انديكاسيونها نامتناسب بوده است. اجراي پروتكل مبتني بر آخرين گايدلاين ها، باعث بهبود استفاده از آلبومين و كاهش هزينه ها مي شود.

31715

علوم پزشكي گيلان