عنوان
تعيين و مقايسه شاخص هاي سفالومتريك در افراد داراي رابطه كلاسII Division I و Division II
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: ناهنجاري كلاس II يكي از شايع‌ترين مشكلات ارتودنسي است و در حدود يك سوم افراد اتفاق مي‌افتد. ناهنجاري كلاس II مي‌تواند اسكلتي يا دنداني باشد. هرچند در اكثر مواقع درگيري اسكلتي و دنداني به صورت توامان مشاهده مي‌شود. ناهنجاري كلاس II براساس موقعيت دندان‌هاي قدامي فك بالا به دو گروه تقسيم مي‌شوند كه در گروه 1 دندان‌هاي قدامي فك بالا در وضعيت پروتروژن و در گروه 2 در وضعيت رتروژن (حداقل سانترال‌ها) قرار دارند.
هدف: در اين مطالعه، ويژگي‌هاي دنداني و اسكلتي مرتبط با افراد داراي ناهنجاري كلاس II گروه 1 و 2 بررسي و دو گروه با يك‌ديگر و افراد داراي رابطه كلاس I به منظور تعيين اجزا اسكلتي و دنداني موثر در ايجاد رابطه كلاس II در دو بعد قدامي-خلفي و عمودي مقايسه شدند.
مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تعداد 77 راديوگرافي لترال سفالومتري افراد داراي رابطه كلاس II گروه 1 و 74 راديوگرافي افراد داراي رابطه كلاس II گروه 2 مورد ارزيابي قرار گرفتند. براي مقايسه پارامترهاي اندازه‌گيري شده براي دو گروه از نرم‌افزار SPSS 18.0 و آزمون آماري t-test و سطح معني داري p.value≤0.05 استفاده شد و مقادير به‌دست آمده با مقادير نرمال محاسبه شده در ساير مطالعات در جمعيت ايران مورد مقايسه قرار گرفتند.
نتايج: فك بالا در هر دو گروه در وضعيت پروگناتيك قرار داشت، اما ميزان پروگناتيسم به شكل معناداري در گروه 1 بيشتر بود(p.value=0.034). فك پايين در هر دو گروه در وضعيت رتروگناتيسم قرار داشت و بين دو گروه تفاوت معناداري مشاهده نشد(p.value=0.698). در پارامترهاي بعد عمودي گروه 2 نسبت به گروه 1 به شكل معناداري ميانگين كمتري را نشان مي‌دادند. دندان‌هاي قدامي فك پايين در گروه 1 در وضعيت پروتروژن و در گروه 2 در وضعيت رتروژن قرار داشتند.
نتيجه‌گيري: پروگناتيسم فك بالا و رتروگناتيسم فك پايين، هر دو در ايجاد ناهنجاري كلاس II (در هر دو گروه) نقش دارند. گروه 1 و 2 جز در موقعيت فك پايين از نظر اسكلتي در دو بعد قدامي-خلفي و عمودي و دنداني با يك‌ديگر تفاوت دارند.
كليدواژه‌ها: كلاس II گروه 1، كلاس II گروه 2، ناهنجاري اكلوژني
شماره ركورد
31649
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان