عنوان
بررسي فراواني نسبي و عوامل مؤثر بر اعمال خشونت نسبت به پرسنل اورژانس پيش بيمارستاني استان گيلان در سال ۹۷
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: كاركنان سيستم‌هاي اورژانس پيش بيمارستاني در معرض خشونت محل كار بيشتري نسبت به كاركنان ديگر سيستم‌هاي درماني قرار دارند، تكنسين‌هاي فوريت‌هاي پزشكي با بيماران فراواني از قوميت‌ها و فرهنگ‌هاي مختلف روبرو مي‌باشند كه مي‌تواند آن‌ها را در معرض خشونت قرار دهد. با توجه به ماهيت چندبعدي خشونت محل كار و اينكه خشونت اثرات مخربي بر كيفيت مراقبتي انواع سلامت كاركنان، كارآيي سازمان و تحميل هزينه بر ساختار سلامت كشور دارد و مداخله در مورد آن ضروري مي‌باشد.
مواد و روش: اين پژوهش يك مطالعه توصيفي مقطعي مي باشد كه در ۱۳۹۷ به‌صورت سرشماري از پرسنل اورژانس استان گيلان شامل تكنسين و امدادگر انجام شده است. نمونه‌هاي اين پژوهش به‌صورت سرشماري وارد مطالعه شده ابزار جمع‌آوري اطلاعات يك پرسشنامه دوقسمتي است و از دو منظر عوامل فردي و عوامل حرفه‌اي تحليل شده است. براي بررسي ارتباط بين متغيرهاي سطح پرسنل و وقوع خشونت از مدل رگرسيون negative binomial با متغير وابسته تعداد موارد خشونت و براي بررسي ويژگي‌هاي خشونت‌هاي رخ‌داده داشته از آماره‌هاي توصيفي ميانگين، انحراف معيار و فراواني نسبي استفاده شد.
نتايج: در مطالعه حاضر 130 نفر از پرسنل از پرسنل فوريت پزشكي وارد مطالعه شدند كه مجموعاً 149 خشونت رخ داد كه از اين تعداد 110 خشونت كلامي و 39 خشونت فيزيكي رخ داده است. خشونت فيزيكي در متأهلين و پرسنل مستقر در پايگاه‌هاي جاده‌اي بيشتر است (به ترتيب 032/0p=، 000/0p=) و خشونت كلامي در فوق‌ديپلم و ليسانس نسبت به ديپلم بيشتر است (012/0p= و 004/0p=)؛ و قوياً خشونت كلامي در پايگاه‌هاي جاده‌اي بيشتر است (000/0P=).
نتيجه گيري: براساس مطالعه انجام شده ميزان خشونت محل كار در پرسنل فوريت پزشكي بالا مي‌باشد، بالا بردن سطح فرهنگ مردم و آشنايي آن‌ها با وظايف فوريت پزشكي مي‌تواند فاكتورهاي موثري در كاهش خشونت عليه پرسنل اورژانس پيش بيمارستاني باشد.
شماره ركورد
31565
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان