بررسي ميزان پرداخت از جيب و عدالت در مصرف خدمات آزمايشگاهي در ايران در سال 1395

رشت

مقدمه: نبود محافظت مالي در سلامت به عنوان بيماري نظام هاي سلامت شناخته شده است. آزمايشگاه ها از جمله سازمان هاي مرتبط با سلامتي هستند كه خصوصا در دهه اخير نقش چشمگيري در تشخيص بيماري هاي واگير و غير واگير دارند. تقاضا براي خدمات سلامت غيرقابل پيش بيني است و بهره مندي از ابزارهاي سلامتي نظير خدمات آزمايشگاهي فشارهاي مالي متفاوتي را بر مردم در جوامع مختلف تحميل مي نمايد. لذا اين مطالعه در پي آن است تا تصويري روشن از پرداخت از جيب خدمات آزمايشگاهي و همچنين عادلانه بودن تامين مالي در ايران در سال 1395 ارائه نمايد. روش كار: در اين ارتباط ، داده هاي خرد هزينه درآمد خانوارهاي شهري و روستايي كشور مورد استفاده قرار گرفتند. اين داده ها شامل داده هاي هزينه خانوار براي سال 1395 در ارتباط با خدمات آزمايشگاهي و نيز دفعات مصرف اين خدمات طي دوره يك ماهه پيش از جمع آوري اطلاعات است. در انتها داده ها بر حسب شاخص هاي تمركز و جيني مورد تفسير قرارگرفتند. نتايج: در اين مطالعه ميانگين پرداخت از جيب و بهره¬ مندي از خدمات آزمايشگاهي براي كل خانوارها به ترتيب برابر با 53679 ريال و0.07 واحد بود. شاخص ضريب جيني براي پرداخت از جيب در خدمات آزمايشگاهي در كل برابر با 0.52 با انحراف معيار 0.01 بود كه از نظر آماري معنادار مي¬باشد. شاخص تمركز در پرداخت از جيب خدمات آزمايشگاهي در كل مناطق شهري و روستايي برابر با 0.2 با انحراف معيار 0.01 مي¬باشد كه معنادار است. شاخص تمركز در بهره مندي از خدمات آزمايشگاهي در كل مناطق شهري و روستايي برابر با 0.14 با انحراف معيار 0.01 مي-باشد كه معنادار است . نتيجه گيري: نتايج آماري مطالعه كنوني بيانگر اين موضوع است كه پرداخت از جيب با توجه به شاخص¬هاي مورد استفاده درطرح ثروتمندان پرداخت از جيب بيشتري دارند. در رابطه با بهره مندي از خدمات آزمايشگاهي در اين طرح بيشتر به نفع ثروتمندان بوده است كه اين امر بي عدالتي در بهره مندي از خدمات تلقي مي¬گردد. با توجه به نتايج مطالعه بايد رويكردي حاصل گردد تا بهره مندي از خدمات آزمايشگاهي در جامعه عادلانه تر باشد. كليد واژه: خدمات آزمايشگاهي، پرداخت از جيب، عدالت، هزينه هاي كمرشكن، تامين مالي سلامت در ايران، ضريب جيني

31541

علوم پزشكي گيلان