• عنوان

    تعيين هويت گونه هاي تريكوبيلارزياي بيني در مرغابي هاي اهلي استان گيلان در سال96-1395

  • محل تحصيل
    رشت
  • چكيده
    مقدمه: ترماتودهاي جنس تريكوبيلارزيا، كه متشكل از 40 گونه انگل مي باشند، عامل بيماري درماتيت سركري (cercarial dermatitis) يا خارش شناگران در انسان ها در سراسر دنيا مي باشند. تريكوبيلارزيا بزرگترين جنس خانواده شيستوزوماتيده بوده و از نظر اهميت پزشكي و بهداشتي پس از جنس شيستوزوما در رتبه دوم قرار دارد.. با توجه به اهميت بهداشتي اين بيماري در جوامع انساني مطالعه جنبه هاي مختلف آن از جمله شناسائي و تعيين هويت عوامل ايجاد كننده آن در مناطق آندميك دنيا از جمله ايران ضروري به نظر مي رسد. هدف از اين مطالعه تعيين هويت گونه هاي تريكوبيلارزياي بيني مرغابي هاي اهلي استان گيلان بود. مواد و روش ها: در اين مطالعه تعداد 97 قطعه مرغابي اهلي از مناطق مختلف استان گيلان خريداري و در آزمايشگاه انگل شناسي دانشكده پزشكي رشت از نظر وجود انگل هاي تريكوبيلارزياي بيني مورد بررسي قرار گرفت. پس از ذبح مرغابي ها دو شكاف طولي در امتداد منقار پرنده ايجاد شد و سپس با يك شكاف عرضي اين دو شكاف طولي بهم متصل گرديد. مخاط بيني و عروق اطراف آن برداشته شد و در پليت هاي حاوي سرم فيزيولوژي و آب با استفاده از يك استريوميكروسكوپ از نظر وجود كرم بالغ، تخم و ميراسيديوم بررسي گرديد. انگلهاي به دست آمده با استفاده از يك ميكروسكوپ مجهز به دوربين ديجيتال از نظر مورفولوژيك و با انجام PCR و تعيين توالي نوكلوتيدهاي ژن cox1 (816 bp) و ITS1 (1032 bp) از نظر مولكولي تعيين هويت شدند. نتايج: يافته هاي اين پژوهش فراواني 33 درصدي تريكوبيلارزياي نازال در مرغابي هاي اهلي به دست آمده از 16 شهرستان استان گيلان را نشان داد. شهرستان فومن با 2/6 درصد و شهرستان ماسال با 1/2 درصد به ترتيب داراي بيشترين و كمترين ميزان آلودگي بودند. ميانگين طول و عرض تخم هاي جدا شده از مرغابي هاي اهلي گيلان به ترتيب 27317 و 776 ميكرون بود كه با ميانگين طول و عرض تخم هاي تريكوبيلارزيا ريجنتي به دست آمده از ايسلند (29316 و 972 ميكرون) شباهت زيادي نشان داد. اين شباهت در خصوص كرمهاي بالغ نيز مشاهده گرديد. آناليز فيلوژنتيك با استفاده از ژنهاي cox1 (816 bp) و ITS1 (1032 bp) نشان داد كه نمونه هاي به دست آمده در اين مطالعه از نظر ژنتيكي با ترايكوبيلارزيا ريجنتي اروپا يكسان و با گونه به دست آمده از نمونه هاي استان مازندران متفاوت بود. بحث: مورفولوژي كرمهاي بالغ و اندازه گيري تخم هاي انگل نشان داد كه اين اندازه ها در محدوده اندازه هاي به دست آمده براي انگل تريكوبيلارزيا ريجنتي در كشورهاي اروپائي قرار دارد. همچنين اين نتايج با بررسي مولكولي ژنهاي cox1و ITS1 تأييد گرديد و اين واقعيت كه تريكوبيلارزيا ريجنتي منحصر به اروپا نبوده و در مناطق اوراسيا نيز وجود دارد را اثبات نمود.
  • شماره ركورد
    31471
  • دانشگاه
    علوم پزشكي رشت