مقايسه رزوواستاتين با دوز بالا و دوز پايين بر روي پيامدهاي پس از جراحي باي پس كرونر در بيماران جراحي شده در بيمارستان حشمت در سال هاي ۹۷-۱۳۹۶

رشت

زمينه: بيماري ميوكارد بدون شواهدي از انفاركتوس ميوكارد يك عارضه شايع پس از عمل جراحي قلب طي باي پس كارديوپولمونر است. استاتين¬ها ممكن است عامل محافظتي باشند، اما اثربخشي آن¬ها در مطالعات تصادفي مشخص نشده است. هدف: هدف از اين مطالعه مقايسه تاثير رزوواستاتين high dose و low dose برروي پيامدهاي پس از جراحي باي پس كرونر در بيماران جراحي شده در بيمارستان حشمت مي¬باشد. روش اجرا: اين مطالعه به¬صورت كار آزمايي باليني بر روي 188 نفر از بيماران بالاي 18سال انجام شد. بيماران به¬طور تصادفي و با استفاده از نرم¬افزار Rand list به 2 گروه مساوي با تعداد ۹۴ بيمار تقسيم شدند. گروه اول بيماران رزوواستاتين (Ropixon) 5 ميلي¬گرم، گروه دوم رزوواستاتين (Ropixon) 20 ميلي¬گرم قبل از جراحي دريافت كردند. دوزهاي دريافتي در طول بستري به-صورت روزانه به بيماران داده شد. دوز اول ۲ روز قبل از جراحي و در يك ساعت مشخص به بيماران داده شد. اطلاعات دموگرافيك، باليني، آزمايشگاهي و درماني اوليه بيماران از طريق بررسي پرونده پزشكي بيماران و مصاحبه حضوري با آن¬ها در فرم مخصوص (پرسشنامه) ثبت مي گردد. اين اطلاعات شامل موارد زير مي¬شود: سن، جنس، وزن، قد، سابقه بيماري (ديابت، فشارخون بالا، ...)، داروهاي مصرفي، EF. يافته¬ها: در مطالعه ما تعداد 104 مرد و 56 زن مورد بررسي قرار گرفتند، كه از اين تعداد ۴۷ مرد و ۲۹ زن دوز پايين رزوواستاتين و ۵۷ مرد و ۲۷ زن دوز بالاي اين دارو را دريافت كردند. متوسط سني بيماران ما 97/8±17/59 بود. ميانگين مدت بستري در گروه دوز پايين رزوواستاتين۰۰/۰±۰۰/۶ روز و در گروه دوز بالاي دارو 64/1±47/6 روز بود كه از لحاظ آماري معنادار بود (006/0P=). در بين مقادير LDL در بدو بستري و يك ماه پس از بستري در گروه رزوواستاتين دوز پايين تفاوت معني¬دار نيست. اما در گروه رزوواستاتين دوز بالا اين تفاوت معني‌دار است و LDL در اين گروه در طول يك ماه به شكل معني‌داري كاهش داشته است. تفاوت آماري معني¬داري بين مقادير CKMB در مقطع زماني بدو بستري ۱۲ ساعت بعد از عمل جراحي و ۲۴ ساعت بعد از عمل در هر دو گروه دوز بالا و دوز پايين ديده شد، و اين مقادير در گروه با دوز بالا در 12 ساعت پس از عمل كمتر بوده است. همچنين بين مقادير BUN در مقطع زماني بدو بستري و يك ماه بعد از عمل در هر دو گروه از لحاظ آماري تفاوت معناداري وجود داشت. از لحاظ وجود حوادث پس از عمل، در گروه با دوز بالا 7/91% و در گروه با دوز پايين 7/94% بود كه از لحاظ آماري معنادار نبوده است (54/0P=). نتيجه¬گيري: اين مطالعه نشان داد كه رزوواستاتين به عنوان يك دارو براي تصحيح پروفايل ليپيدي و بهبود نتايج بدنبال جراحي مي¬تواند بسيار كمك كننده باشد. براوردهاي آماري بين گروهي اختلاف معني¬داري را در بين اين 2 دوز دارو نشان نمي¬دهد و براي هيچ يك از آن¬ها برتري قائل نمي¬شود. كليدواژه¬ها: رزوواستاتين، باي پس عروق كرونر، عواقب جراحي

31449

علوم پزشكي گيلان