بررسي ارتباط فاصله QT با مرگ داخل بيمارستاني در بيماران با خونريزي بافت مغزي مراجعه كننده به بيمارستان پورسينا رشت از سال 1393 لغايت 1395

رشت

زمينه: آسيب ميوكارد در بين بيماران خونريزي داخل مغزي (ICH) شايع است. با اين حال، براي پزشكان اورژانس تشخيص آسيب¬هاي قلبي حاد در اين بيماران چالش برانگيز است، زيرا اختلالات الكتروكارديوگرافي (ECG) به خصوص طولاني شدن Qt در اين شرايط رايج است. هدف: ما در اين مطالعه به بررسي رابطه فاصله QTc با مرگ و نتيجه پس از سكته مغزي ايسكميك حاد پرداختيم. روش اجرا: 466 بيمار در اين مطالعه مقطعي تحليلي مورد بررسي قرار گرفتند. براي تمامي بيماران سي¬تي¬اسكن مغز انجام شده و بيماراني كه در سي¬تي¬اسكن خون در بافت مغز آن¬ها مشاهده شد وارد مطالعه شدند. اطلاعات دموگرافيك بيماران (سن، جنس) و مقياس گلاسكو (GCS) ثبت شده در پرونده در زمان ارزيابي اوليه هر بيمار در اورژانس ثبت شد. فاصله QT در سمت منحني بين موج¬هاي T و U اندازه¬گيري شد. يافته¬ها: اكثريت بيماران مرد بودند (7/68%). كمترين سن در ميان مراجعين برابر 24 سال و مسن ترين فرد نيز 95 ساله بودند. ميانيگن QTc –Max 6/57±6/385 بود. بيشترين درصد افراد مورد مطالعه داراي شدت بيماري در مقياس (15-5) Moderate Stroke بودند (4/52%). ارتباط آماري معني¬داري بين وضعيت زماني QTC-MAX در بيماران و نتيجه درمان بيماران با ICH ديده مي¬شود. نتيجه¬گيري: برحسب نتايجي كه به دست آمده است، بازه Qt از عوامل تاثيرگذار بر پروگنوز و مرگ و مير بوده است. بنابراين مي¬توان انتظار داشت كه اختلالات ECG به خصوص Qtc طولاني در بيماران دچار ICH، در روند درمان كمك كننده باشد.

31427

علوم پزشكي گيلان