مقايسه ميزان ريشه كني هليكو باكتر پيلوري در رژيم چهارده روزه چهار دارويي " بيسموت ساب سيترات، پنتوپرازول، آموكسي سيلين، كلاريترومايسين "با رژيم Sequential 7 روزه " بيسموت ساب سيترات، پنتوپرازول، آموكسي سيلين، مترونيدازول " و " بيسموت ساب سيترات، پنتوپرازول، آموكسي سيلين، فورازوليدون "

رشت

مقدمه: رژيم بهينه براي ريشه¬كني ميكروب هليكوباكترپيلوري سال¬ها است كه مورد بحث پژوهش¬گران است. هدف از اين تحقيق مقايسه ميزان ريشه¬كني هليكو باكتر پيلوري در دو رژيم چهارده روزه چهاردارويي " بيسموت ساب سيترات، پنتوپرازول، آموكسي سيلين، كلاريترومايسين "با رژيم Sequential 14 روزه " بيسموت ساب سيترات، پنتوپرازول، آموكسي سيلين با مترونيدازول و يا فورازوليدون" مي¬باشد. مواد و روش: در يك مطالعه كارآزمايي باليني، بيماران با هليكوباكتر پيلوري مثبت مراجعه¬كننده به بخش آندوسكوپي مركز آموزشي و درماني رازي شهر رشت مورد بررسي قرار گرفتند. معيار ورود نمونه¬ها تشخيص بار اول و عدم دريافت دارو جهت ريشه¬كني بود. براي تمام بيماران اطلاعاتي نظير سن، جنس، مصرف سيگار و تاريخ شروع و پايان درمان ثبت شد و افراد به صورت Randomization Block به دو گروه 172 نفري تقسيم شده و تحت درمان با يكي از دو رژيم درماني 14 روزه (بيسموت ساب سيترات 240 ميلي گرم 2 بار در روز، پنتوپرازول 40 ميلي¬گرم دوبار در روز، آموكسي سيلين 1گرم 2 بار در روز، كلاريترومايسين 500 ميلي گرم "و رژيم Sequential 14 روزه " بيسموت ساب سيترات 240 ميلي¬گرم 2 بار در روز، پنتوپرازول 40 ميلي¬گرم، آموكسي سيلين 1 گرم 2 بار در روز، مترونيدازول 500 ميلي¬گرم دو بار در روز " به مدت 7 روز و " بيسموت ساب سيترات 240 ميلي¬گرم 2 بار در روز، پنتوپرازول40 ميلي¬گرم، آموكسي سيلين 1 گرم 2 بار در روز، فورازوليدون 100 ميلي¬گرم 2 بار در روز ") به مدت 7 روز قرار گرفتند. هشت هفته پس از پايان درمان بيماران به روش C14)UBT) مورد آزمايش قرار گرفتند و در صورت منفي شدن تست افراد ريشه¬كن شده محسوب گرديدند. همچنين اين طرح در سايت سامانه ثبت كارآزمايي¬هاي باليني ايران (IRCT) با كد IRCT201708071155N26 ثبت گرديد. نتايج: در مجموع 344 بيمار به طور كامل تحت درمان قرار گرفتند و 9 نفر بدليل عدم تحمل دارويي وعدم تمايل به روند درمان از مطالعه خارج شدند. از نظر ميانگين سني بين دو رژيمBPAC (35/11±46/46) و Sequential(06/12±04/47) تفاوت وجود نداشت. براساس آناليز per-protocol و Intention-to-treatميزان ريشه¬كني به طور معني¬داري در رژيم BPAC (CI:88.16-94.07 95% و 9/91%) و (CI:86.35-92.97 95% و 2/90) در مقايسه با رژيم Sequential (CI:76.16-81.75 95% و 8/80%) و CI:73.08-82.11) 95% و 1/78%) بالاتر گزارش شده است (05/0>p). در گروه Sequential شدت عارضه استفراغ و كاهش اشتها به طور معني¬داري بيشتر بود (05/0≥p). بين سن، جنس، مصرف سيگار و ريشه¬كني هليكوباكترپيلوري در دو گروه ارتباط معني¬داري مشاهده نشد. نتيجه¬گيري: رژيم 14 روزه¬ي " BPAC " نسبت به رژيم Sequentialريشه¬كني مطلوب¬تري ايجاد نمود. پيشنهاد مي¬گردد كه اين رژيم در جمعيت بيشتر و جوامع ديگر مورد بررسي قرار گيرد. كليدواژه¬ها: هليكو باكتر پيلوري، رژيم دارويي چهاردارويي و Sequential، ريشه¬كني، عوارض

31363

علوم پزشكي گيلان