بررسي عوارض حاد پس از انتقال خون در استان گيلان 1395-1393

رشت

ايمني بيماران وارتقاء سلامت آنها از چالشهاي عمده سيستمهاي بهداشتي در حال حاضر مي باشد. تزريق خون و فرآورده‌هاي آن كه در مواردي تنها داروي ‌حياتي و شفابخش براي بيماران مي‌باشند، با عوارض و اثرات سويي نيز همراه است كه گاهي غير‌قابل ‌اجتناب هستند.اين مطالعه با هدف بررسي عوارض حاد انتقال خون در استان گيلان انجام شده است. مواد و روشها: در يك مطالعه مقطعي پرونده كليه بيماران دريافت كننده خون وفراورده هاي آن كه دچار عارضه حاد شده بودند در فواصل سالهاي 1393 تا 1395 مورد بررسي قرار گرفتند. جمع آوري اطلاعات از سازمان انتقال خون همچنين بيمارستانهاي عمومي انجام شد. كليه اطلاعات دموگرافيك بيماران در چك ليستهاي مربوطه وارد وسپس داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 18مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت . نتايج : شايعترين عارضه به دنبال تزريق خون واكنش تب زاي غير هموليتيك در 153 مورد(8/41%) وسپس واكنشهاي آلرژيك در 152 مورد( 5/41%) بوده كه در يك مورد واكنش شديد آلرژيك وهمچنين در شش مورد واكنشهاي هموليتيك ديده شد.2 مورد نيز ضايعات حاد ريوي وابسته به تزريق خون ديده شد. از نظر شدت عارضه در 320 مورد عارضه خفيف و بدون هرگونه مشكل خاص بوده , در 26 مورد(1/7%) ضايعه شديد همراه با اسكار ودر 6 مورد (6/1%) عارضه تهديد كننده حيات بوده است. نتيجه گيري : نتايج حاصل از پژوهش انجام شده حاكي از بالابودن عوارض حاد بدنبال تزريق خون بوده,لزوم راه اندازي هرچه سريعتر سيستم هموويژولانس در بيمارستانها براي مصرف بهينه خون را نشان مي دهد. كلمات كليدي : واكنشهاي حاد ,تزريق خون, واكنشهاي آلرژيك , تب غيرهموليتيك

31343

علوم پزشكي گيلان