بررسي وضعيت دنداني سالمندان در ايران: مرور نظام مند

رشت

مقدمه: در بيشتر فرهنگ‌ها داشتن دندان، بسيار مطلوب انگاشته مي¬شود و از دست دادن دندان، به گونه¬اي كه از نظر ظاهري مشخص باشد، غيرقابل قبول مي¬باشد. به علاوه، معضل بي¬دنداني معمولا با سن پيري همراه است و حتي وقتي به¬طور مؤثري درمان شود، سال‌هاي پيري در پيش روي بيمار را به وي يادآور مي¬شود. مواد و روش¬ها: اين مطالعه با هدف بررسي نظام¬مند و متاآناليز به جهت بررسي وضعيت دنداني سالمندان در ايران بر روي 15 مطالعه¬ي توصيفي مقطعي انجام شد. در اين مطالعه¬ي مروري 6091 نفر از سالمندان بالاي 50 سال در داخل كشور مورد بررسي قرار گرفتند. جهت دستيابي به متون فارسي و انگليسي مرتبط از پايگاه هاي الكترونيكي استفاده شد. همچنين از پروتكل (PRISMA) (Preferred reporting items for systematic review and meta-analysis protocols) استفاده شد. يافته¬ها: برجسته¬ترين يافته¬ي اين پژوهش تعيين وضعيت بي¬دنداني با فراواني 7/48% (فاصله اطمينان 95%: 49/0- 49/0)، وضعيت افراد داراي دندان با فراواني 7/51% (فاصله اطمينان 95%: 52/0-52/0) و وضعيت افراد داراي دندان مصنوعي 1/43% (فاصله اطمينان 95%: 43/0-43/0) بود. همچنين ميانگين تعداد دندان باقي مانده 73/5 دندان (فاصله اطمينان 95%: 73/5-73/5) بود. نتيجه¬گيري: اين مطالعه نشان داد كه وضعيت بهداشت دهان سالمندان ايران بسيار ضعيف است و سالمندان از نظر دنداني در وضعيت مطلوبي نمي¬باشند. 7/48% (فاصله اطمينان 95%: 49/0-49/0) افراد اين مطالعه بي¬دندان بودند. اين يافته ضرورت معاينات دوره¬اي دنداني جهت حفظ شرايط مناسب سلامت دهان و حفظ كيفيت زندگي سالمندان را مطرح مي¬كند. كليد واژه¬ها: سالمند، دندان، دهان بي¬دندان، دندان مصنوعي، سالمندي، متاآناليز

31341

علوم پزشكي گيلان