بررسي ميزان آمادگي پرستاران براي مواجهه با بلايا و عوامل مرتبط با آن در مراكز آموزشي درماني پژوهشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي گيلان در شهر رشت، سال 1397-1396

رشت

پرستاري

مقدمه: بلايا رويدادي پيش‌بيني‌نشده و اغلب ناگهاني است كه به مرگ و آسيب‌هاي جدي منجر مي‌گردد. پرستاران به‌عنوان بخش بزرگي از تيم درماني و جزء اولين كساني هستند كه پس از بروز حادثه با مصدومين روبرو مي‌شوند. با توجه به اينكه استان گيلان جز استان‌هاي بلاخيز ايران است و همچنين با توجه به مطالعه مشابه اندك در اين زمينه در كشور و عدم وجود مطالعه مشابه در استان گيلان، مطالعه حاضر انجام شد. هدف: مطالعه حاضر باهدف تعيين ميزان آمادگي پرستاران براي مواجهه با بلايا انجام‌شده است. روش كار: پژوهش حاضر يك مطالعه مقطعي از نوع توصيفي - تحليلي بود كه نمونه‌هاي آن به روش تصادفي طبقه‌اي سيستماتيك از نوع نسبتي انتخاب شدند. نمونه پژوهش، شامل 177 پرستار مراكز آموزشي درماني پژوهشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي گيلان در شهر رشت، در سال 1397- 1396 بود. ابزار گردآوري داده‌ها، پرسشنامه اطلاعات فردي شغلي و ابزار شاخص ارزيابي آمادگي و توانايي اعزام (READI) بود. اين ابزار داراي 48 سؤال طبقه‌بندي‌شده در هفت حيطه صلاحيت باليني (29 سؤال) صلاحيت عملياتي (3 سؤال)، مهارت‌هاي بقاء (2 سؤال)، مقابله با استرس (4 سؤال)، پشتيباني اجرايي / رهبري (2 سؤال)، نگرش ذهني (6 سؤال)، حيطه يكپارچگي گروهي (2 سؤال) مي‌باشد. داده‌ها تحت نرم‌افزار SPSS نسخه 21 با استفاده از آمار توصيفي و آزمون‌هاي تي تست، آنوا و ضريب همبستگي پيرسون مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت و 05 /0 > P ازنظر آماري، معني‌دار تلقي گرديد. نتايج: يافته‌ها نشان داد كه ميانگين و انحراف معيار نمره آمادگي كلي پرستاران براي مواجهه با بلايا 60/0 ± 42/3 و وضعيت آمادگي آن‌ها در اين مطالعه متوسط بوده است. همچنين اكثريت واحدهاي موردپژوهش ازنظر وضعيت آمادگي براي مواجهه با بلايا در 7 حيطه موردبررسي، متوسط بودند به‌جز، حيطه صلاحيت عملياتي كه در وضعيت كافي قرار داشت. ضريب رگرسيوني و شانس نسبي متغيرهاي فردي و شغلي نشان داد كه پيش‌بيني كننده‌هاي مرتبط با آمادگي پرستاران براي مواجهه با بلايا، بخش محل كار CCU (005/0 = P ،714/2 B=)، ICU(007/0 = P ، 777/1 B=)، ساعات كار هفتگي زير 44 ساعت (007/0 = P ،302/1 B=) بودند. به‌طوري‌كه پرستاران شاغل در بخش‌هاي ويژه و ساعات كار هفتگي كمتر داراي آمادگي بيشتري براي مواجهه با بلايا بودند. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج اين پژوهش، پرستاران آمادگي متوسط براي مواجهه با بلايا داشتند. پرستاران با مهارت‌هاي تكنيكي و دانش عملي خود مي‌توانند به‌منظور بهبود حال مردم آسيب‌ديده بالاترين سطح مراقبتي متناسب با شرايط نامطلوب را ارائه دهند. ازاين‌رو افزايش سطح آمادگي كافي پرستاران در اين زمينه، مي‌تواند منجر به نجات بيشتر مصدومين و كاهش مرگ‌ومير شود. كليدواژه: كادر پرستاري بيمارستان، مديريت بلايا، بلايا

31262

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

جوكار، فرحناز , كاظم نژاد ليلي، احسان

هاساواري، فريده