بررسي علل انتقال بيماران از مراكز درماني ديگر به پورسينا و بالعكس در سال 96

رشت

مقدمه: هر ساله هزاران نفر به دليل عدم ارائه خدمات به موقع و كافي پزشكي جان خود را از دست مي¬دهند. مديريت سيستم اعزام نه تنها مي¬تواند به كاهش خطرات و هزينه¬ها كمك كند، بلكه اجراي درست آن اصلاح نظام بهداشت و درمان كشور را در پي خواهد داشت. مطالعه حاضر با هدف تعيين علل انتقال بيماران به بيمارستان پورسينا و از بيمارستان پورسينا به ساير مراكز درماني انجام گرديد. مواد و روش¬ها: اين مطالعه به روش توصيفي - مرور موارد، بر روي تمامي بيماران انتقال يافته به اورژانس بيمارستان پورسينا و همچنين كليه بيماران منتقل شده از بيمارستان پورسينا به ساير مراكز درماني در 6 ماه از بازه زماني سال 97-1396 انجام گرديد. اطلاعات مربوط به موارد انتقال يافته به بيمارستان پورسينا از طريق مراجعه به دفاتر پرستاري اورژانس 1 و 2 و اطلاعات مربوط به موارد انتقال يافته از بيمارستان پورسينا به ساير مراكز از طريق مراجعه به دفاتر پرستاري و همچنين سيستم HIS بيمارستان به دست آمد. مشخصات بيماران، تشخيص بيماري اوليه، علت انتقال و پيامدهاي باليني انتقال پس از گردآوري در فرم¬هاي از پيش طراحي شده ثبت گرديدند. درنهايت، آناليز اطلاعات با استفاده از شاخصه¬هاي توصيفي ميانگين، انحراف معيار يا فراواني نسبي مطلق در برنامه spss انجام شد. ميزان انتقال به بيمارستان براساس جمعيت كل موارد بستري در بيمارستان به تفكيك ماه¬هاي مختلف سال برآورد شد. نتايج: تعداد موارد انتقال يافته به بيمارستان پورسينا، در بازه زماني مورد مطالعه، 1174 و تعداد موارد انتقال يافته از بيمارستان پورسينا به مراكز درماني ديگر 59 نفر بوده است. در ميان افراد انتقال يافته به بيمارستان پورسينا، 820 نفر (70%) مرد و 354 نفر (30%) زن و ميانگين سني آن¬ها 8/22 ± 4/42 سال بود. در ميان افراد اعزام شده به مراكز درماني ديگر، 33 نفر (56%) مذكر و 26 نفر (44%) مونث و ميانگين سني آن¬ها 22 ± 9/56 سال بود. بيشترين فراواني علل تشخيصي در افراد انتقال يافته به بيمارستان پورسينا، به ترتيب تروما با 850 مورد (3/72%)، بيماري¬هاي نورولوژيك و نوروسرجري با 270 مورد (1/23%) و شكستگي و در رفتگي اندام با 24 نفر (2%) بود. بيشترين علل اعزام اين بيماران نيز مربوط به نبود پزشك متخصص با 1153 مورد (2/98%) بود. 17 مورد (5/1%) از علل انتقال نيز مربوط به كمبود تجهيزات تشخيصي و درماني بوده است. بيشترين فراواني علل تشخيصي در افراد انتقال يافته به مراكز درماني ديگر مربوط به بيماري¬هاي داخلي با 25 مورد (3/42%)، بيماري¬هاي اورتوپدي با 8 مورد (6/13%)، اختلالات عروقي و مسموميت و خودكشي، هر كدام با فراواني 6 مورد (2/10%) بود. بيشترين علت انتقال نيز مربوط به نبود متخصص داخلي با فراواني 23 مورد (39%) و پس از آن نبود آنژيوگرافي و نبود متخصص مسموميت و خرابي دستگاه C-ARM، هر كدام با فراواني 6 مورد (2/10%) بود. همچنين، اختلاف معني¬داري از نظر فراواني انتقال بيماران به مركز پورسينا در ايام تعطيلات بين ماه¬هاي مختلف سال مشاهده شد (001/0 = P). نتيجه¬گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه تروما شايع¬ترين علت تشخيصي و نبود پزشك متخصص شايع¬ترين علت اعزام بيماران به مركز پورسينا مي¬باشد. از طرف ديگر، بيماري¬هاي داخلي شايع¬ترين علت تشخيصي و نبود پزشك متخصص داخلي شايع¬ترين علت اعزام بيماران به ساير مراكز مي¬باشد.

31224

علوم پزشكي گيلان

منصف، وحيد Monsef, Vahid , شكيبا، مريم Shakiba, Maryam

ضياء ضيابري، مهدي