بررسي اثر ضد التهابي آزيترومايسين در اهدا كننده كليه و تاثير آن بركليه پيوندي بيماران بستري در بيمارستان رازي رشت در سالهاي 95 و 96

رشت

مقدمه: يكي از مسايل مهم مطرح ميان پژوهش¬گران بهبود بقاي بيماران پيوندي و اهداكننده¬گان آن¬ها مي¬باشد. طي گذشت سال¬ها ميزان زنده ماندن گيرنده وگرافت به مقدار بسيار زيادي بهبود يافته است كه مقداري از آن به علت بهبود درمان¬هاي دارويي بوده است. ماكروليدها نقش در حال گسترشي در درمان بيماري¬هاي التهابي مزمن بر اساس خواص ضدالتهابي و تنظيم¬كننده سيستم ايمني خود دارند. با توجه اهميت بقا بيماران پيوندي ونقش مهم ماكروليدها در جلوگيري از رد پيوند كه به طور تجربي در مدل¬هاي حيواني ديده شده و در پيوند ريه، مغز استخوان، پوست و قرنيه انسان به اثبات رسيده است و با توجه به اين نكته كه اين مساله هنوز در مدل¬هاي انساني و تاثير ان بر بقاي كليه پيوندي بررسي نشده است تصميم به بررسي اين مساله گرفتيم. مواد و روش¬ها: مطالعه حاضر به صورت Randomized Clinical Trial Double blind و به صورت پايلوت انجام شد. در اين مطالعه بيماران به صورت تصادفي در يكي از دو گروه زير قرار گرفتند: 1- گروه آزيترومايسين: به دهنده زنده 1000 ميلي-گرم آزيترومايسين 24 ساعت قبل عمل تجويز شد و به دهندگان كاداور يك دوز 1000ميلي¬گرمي تجويز 24 ساعت قبل عمل گاباژ شد (قبل و پس ازتجويز دارو گاباژ 50 ميلي ليتر سرم انجام شد). گروه پلاسبو: به اين بيماران 1000 ميلي گرم پلاسبو 24 ساعت قبل عمل تجويزو به كاداور 1000 ميلي گرم پلاسبو 24 ساعت قبل عمل تجويز شد (قبل و پس ازتجويز دارو گاباژ 50 ميلي ليتر سرم انجام شد). نتايج: ﺗﻌﺪاد74 ﻧﻔﺮ ﺑﻴﻤﺎر وارد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ 12 بيمار در طي مطالعه به علت عدم همكاري و اطلاعات ناقص بالاي 30 درصد كنار گذاشته شدند. ﺗﻌﺪاد 32 ﻧﻔﺮ در ﮔﺮوه درﻣﺎﻧﻲ داروﻧﻤﺎ و ﺗﻌـﺪاد 30 ﻧﻔـﺮ در ﮔﺮوه درﻣﺎﻧﻲ ﺑﺎ آزيترومايسين ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ. ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺳﻨﻲ ﺑﻴﻤﺎران 9/12±39 ﺳـﺎل ﺑـﻮد. متغيرهاي زمينه¬اي مانند كوموربيديتي¬هاي همراه و يافته¬هاي حين عمل در دو گروه يكسان بود اما عملكرد كليه پيوندي در گروه آزيترومايسين خصوصا در 4 روز اول بعد از پيوند بهتر بود (00/0P=)، افزايش واكنش¬گرهاي فاز التهابي مانند لكوسيت (00/0P=)، پلاكت (00/0P=) و ESR (00/0P=) بعد پيوند در اين گروه كمتر بود و مدت زمان بستري نيز كوتاه¬تر بود اگرچه عوارض عمده، دفع پيوند و مرگ در گروه دارونما بالاتر بود، اما به علت رخداد كم، تفاوت معني-دار نداشت (05/0<P). نتيجه¬گيري: آزيترومايسين دارويي ايمن كه با خواص مورد قبول بر روي سيستم ايمني باعث بهبود عملكرد كليه پيوندي شده و به نظر مي¬رسد در كاهش پاسخ¬هاي التهابي و عوارض بعد از عمل در گيرندگان پيوند نقش كليدي ايفا كند. به نظر نويسنده، به علت خواص ايمنومدولاتوري اين دارو، استفاده از مدل پروتكل پيوند حاضر مي¬تواند به بهبود عملكرد كليه پيوندي كمك نمايد. فلذا توصيه مي¬شود اين دارو در زمان نياز به انتي بيوتيك با طيف پوشش مشابه، همواره جزو اولويت داروهاي تجويزي باشد. كليدواژه¬ها: آزيترومايسين، اثر ضد التهابي، پيوند كليه، تادالافيل، دارونما

31179

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

خسروي، مسعود Khosravi, Masoud

مختاري، غلامرضا