بررسي اپيدميولوژي شكستگي‌هاي ناشي از افتادن درسالمندان بستري در بيمارستان پورسينا رشت در سال 96

رشت

مقدمه: درصد سالمندان در جمعيت ايران رو به افزايش است . افتادن، شايع‌ترين علت مرگ ناشي از تروما در افراد بالاي 75 سال بوده و شكستگي‌ها حدود 20 - 10 % آسيب‌ها را شامل مي شوند كه منجر به بستري‌هاي طولاني در بيمارستان، افزايش مرگ و مير وعوارض درازمدت مي‌شوند. در اين مطالعه سعي شده كه مكانيسم‌ها و دلايل افتادن منجر به شكستگي در اين گروه سني بررسي گردد تا بتوان راه‌هاي پيشگيري ازآنها را ارائه نمود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي مقطعي با مراجعه به بانك اطلاعاتي مركز آموزشي درماني پورسيناي رشت پرونده تمام افراد سالمند بستري شده در بيمارستان به علت شكستگي در زمينه افتادن در سال96 با استفاده از كد بندي ICD-10 استخراج و وارد چك ليست مربوطه شد. همچنين از تماس تلفني در موارد نقص پرونده استفاده شد.داده‌ها با استفاده ازنرم افزار SPSS V.22 مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج: از مجموع تعداد 841 سالمند،پرونده 800 نفر وارد مطالعه شد . ميانگين سني آنها 4/72 سال ( از 60 تا 96 سال) و 5/56% خانم بودند. 9/51% افتادن‌ها در فضاي داخل خانه رخ داد و 21% موارد نياز به بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه داشتند. تنها 4% افراد به تنهايي زندگي مي‌كردند. 66% موارد در افتادن همسطح دچار شكستگي شدند. طبق نتايج شكستگي ران (7/38%) و شكستگي ساعد (7/25%) به ترتيب شايع‌ترين شكستگي‌ها در اين افراد بودند. تنها 1/5% سابقه زمين خوردن در يكسال گذشته را داشتند.مرگ ومير بيمارستاني 2% بود كه در مردان بطور معني داري بيش از زنان بود.تعداد روز‌هاي بستري و ارتفاع افتادن با سن بيماران ارتباط معني داري داشته است(05/0 >ρ). نتيجه گيري: مطالعه حاضر نشان دهنده ابعاد مشكل فوق در سالمندان بوده ، نياز به اقدامات عملي پيشگيرانه را در اين گروه سني با رشد سريع نشان مي دهد.

31089

علوم پزشكي گيلان

همايي راد، عنايت اله Homayi-rad, Enayatollah

محتشم اميري، زهرا