بررسي اثر پروبيوتيكها بر تحمل تغذيه روده اي در نوزادان نارس بستري در بيمارستان هفده شهريور رشت

رشت

پزشكي

مقدمه و هدف: پروبيوتيك¬ها سوش¬هاي ميكروبي غيربيماري¬زاي هم¬زيست از منشا انساني، با خصوصيات ويژه جهت چسبيدن به اپيتليوم روده مي¬باشند. تاثيرات پروبيوتيك¬ها بر فلورميكروبي روده نوزادان نارس به دليل تفاوت در سن جنيني و مواد تجويز شده، متفاوت مي¬باشد. با توجه به حياتي بودن رشد زودرس خارج رحمي در مديريت نوزادان نارس و متفاوت بودن گزارشات در مورد تاثيرگذاري پروبيوتيك¬ها، هدف از اين مطالعه تعيين اثر پروبيوتيك¬ها بر تحمل تغذيه روده¬اي در نوزادان نارس بستري در بيمارستان هفده شهريور رشت مي¬باشد. مواد و روش¬ها: اين مطالعه يك كارآزمايي باليني بوده كه بصورت تصادفي و دوسوركور انجام شد. روش نمونه¬گيري تصادفي بوده كه 68 نوزاد نارس با سن حاملگي كمتر از 36 هفته و وزن هنگام تولد 2500-1000 گرم را بطور تصادفي در دو گروه درمان (با تجويز پروبيوتيك خوراكي) و كنترل (با تجويز نرمال سالين) مورد بررسي قرار داد. داده-ها به وسيله فرم جمع¬آوري اطلاعات كه شامل ويژگي¬هاي دموگرافيك، زمان رسيدن به تغذيه كامل خوراكي، مدت زمان بستري، وزن زمان ترخيص و ميزان بروز عوارض و مرگ¬ومير مي¬باشد، جمع¬آوري شد. داده¬ها بوسيله نرم¬افزار آماري SPSS ورژن 21 مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. نتايج: نتايج مطالعه نشان داد كه به ترتيب 18 (1/62%) و 16 (2/55%) پسر در گروه پروبيوتيك و دارونما وارد شدند. ميانگين سن بارداري در گروه پروبيوتيك¬ها 78/2±93/32 هفته و در گروه دارونما 90/2±86/31 هفته بود. براساس يافته¬هاي اين تحقيق، ميانگين و انحراف معيار زمان رسيدن به تغذيه كامل روده¬اي در گروه پروبيوتيك برابر 96/1±07/5 روز بوده است در حاليكه در گروه دارونما برابر 98/1±72/6 روز مي¬باشد كه اين اختلاف به لحاظ آماري معني¬دار است (002/0P=). يافته¬هاي مطالعه ما نشان داد كه اختلاف معناداري در وزن¬گيري نوزادان نارس در دو گروه وجود نداشت (05/0p>). نتيجه¬گيري: دو گروه از نظر ويژگي¬هاي دموگرافي يكسان بوده¬اند و مشخص شده است كه تجويز پروبيوتيك سبب كاهش مدت زمان رسيدن به تغذيه روده¬اي كامل گرديده است.

30797

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

جلالي، زهره