عنوان
مقايسه¬ي اثر اندانسترون، متوكلوپراميد و دگزا متازون بر تهوع بيماران دچار تروماي سر خفيف مراجعه¬كننده به بيمارستان پورسيناي رشت
نويسنده اصلي
جلال سفري، روژين
محل تحصيل
رشت
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: تهوع و استفراغ شايع¬ترين عارضه¬ي بعد از تروماي سر مينور است كه باعث افزايش فشار داخل مغزي مي¬گردد. با توجه به اينكه تا كنون در اين بيماران دارويي به عنوان داروي ارجح جهت درمان تهوع در اين بيماران معرفي نشده و عدم وجود مطالعات كافي، از اين رو بر آن شديم تا مقايسه¬ي اثر اندانسترون، متوكلوپراميد و دگزا متازون بر تهوع بيماران دچار تروماي سر خفيف، مراجعه¬كننده به بيمارستان پورسيناي رشت بپردازيم.
مواد و روش¬ها: مطالعه¬ي حاضر كارآزمايي باليني تصادفي دو سو كور مي¬باشد كه بروي ۱۰۲ بيمار (سه گروه ۳۴ نفره) مورد بررسي قرار گرفت. روش نمونه¬گيري بلوك¬هاي شش تايي تصادفي بوده است. پس از كسب رضايت آگاهانه و اعمال معيارهاي ورود و خروج از مطالعه، بيماران به سه گروه تقسيم شدند. به گروه اول اندانسترون 4 ميلي¬گرم به¬صورت وريدي، به گروه دوم دگزامتارون 8 ميلي¬گرم به¬صورت وريدي و به گروه سوم متوكلوپيراميد 10 ميلي¬گرم به¬صورت وريدي تزريق شد. مشخصات اوليه بيماران شامل سن، جنس، نمره تهوع قبل و بعد از تزريق، عوارض و رضايتمندي بيماران در فرم پرسشنامه ثبت گرديد. داده¬ها وارد نرم¬افزار آماري SPSS Ver 19 شده و آناليز شد.
نتايج: مطالعه¬ي حاضر بر روي بيماران با تروماي خفيف سر در سه گروه ( هر گروه ۳۴ نفر) مورد بررسي قرار گرفت. ۸/۵۸ درصد از بيماران مشاركت كننده در طرح مرد بودند. ميانگين سن افراد مشاركت كننده در طرح ۳۱/۷±۶۲/۲۸ سال بوده است. بيشتر افراد در هر سه گروه تحصيلات ديپلم داشتند. ميانگين شاخص توده¬ي بدني در كل بيماران تحت مطالعه ۰۷/۳±۴۱/۲۶ كيلوگرم بر متر مربع بود. ميزان حالت تهوع بر مبناي معيار Visual Analog Score (VAS) در مطالعه¬ي ما در هر سه گروه بعد از تزريق دارو به¬طور معناداري نسبت به قبل از درمان بهبود را نشان مي¬دهد (0001/0P=) كه بيشترين مقدار آن در گروه اندانسترون بوده است. همچنين رضايت بيماران در گروه اندانسترون بيشتر بوده است. با اينكه تعداد عوارض در گروه دگزامتازون بيشتر بوده اما در سه گروه داراي تفاوت آماري معناداري نبودند (906/0P=).
نتيجه¬گيري: استفاده از اندانسترون در بيماران مورد آسيب تروماتيك مغزي باعث كاهش تهوع و استفراغ بيماران شده و رضايتمندي بيماران افزايش يافته است. همچنين ميزان عوارض اندانسترون با ساير داروها تفاوتي نداشته است. توصيه مي¬گردد كه مطالعات آينده با حجم نمونه¬ي بالاتري انجام گيرد.
شماره ركورد
30737
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان
استاد مشاور
سلطاني پور، سهيل Soltani Pour، Soheil
استاد راهنما
زهره وندي، بهزاد