عنوان
بررسي تمايل به تجويز داروهاي سيستميك در بيماران پسوريازيس توسط متخصصين پوست در سال 1396
نويسنده اصلي
حيدري، شهره
محل تحصيل
رشت
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
زمينه وهدف:
بيماري پسوريازيس يكي از بيماري هاي شايع است. تعداد مبتلايان به اين بيماري در كشورهاي مختلف متفاوت است و چيزي بين ۲ تا ۳ درصد افراد را تشكيل مي دهند. در ايران آمار دقيقي در مورد اين بيماري وجود ندارد، اما تخمين زده مي شود كه به طور متوسط ۲ درصد جمعيت كشور به اين بيماري مبتلا باشند.بيماري پسوريازيس تمام ابعاد زندگي بيماران به تمايل متخصصين در درمان سيستميك بيماري پسوريازيس در ايران انجام نشده است و مطالعات انجام شده در ساير كشور ها بسيار محدود و قديمي مي باشند . هدف از انجام اين مطالعه دستيابي به يك پروتكل درماني واحد جهت درمان بيماري پسوريازيس مي باشد .
روش اجرا:
خصوص كيفيت زندگي انان را در تمام عمر تحت تاثير قرار مي دهد .بنابراين نياز به درمان هاي سيستميك طولاني مدت وجود دارد . در حال حاضر مطالعه اي در مورد
در اين مطالعه مقطعي كه در سال 1396 به منظور بررسي تمايل متخصصين پوست در تجويز دارو هاي سيستميك جهت درمان بيماري پسوريازيس انجام گرفت ، از 70 متخصص و رزيدنت سال 3 و 4 پوست در داخل و خارج دانشگاه تهران جهت تكميل پرسشنامه هاي طراحي شده ،كمك گرفته شد . پرسشنامه شامل اطلاعاتي درباره سن و جنس و مشكلات زمينه اي بيماران و هم چنين نوع پسوريازيس و وسعت درگيري بدن و نيز سن ،جنس و مرتبه علمي و.. پزشك معالج و ارتباط بين آنها و تمايل به تجويز درمان سيستميك با سيكلوسپورين ،متوتركسات ونئوتيگازون و دوز معمول استفاده در هر مورد و يا استفاده از فوتوتراپي بود كه پس از تكميل پرسشنامه ها و جمع آوري اطلاعات ، آناليز داده ها صورت گرفت .
يافته‌ها:
تمايل پزشكان پوست در تجويز درمان هاي سيستميك به عنوان انتخاب اول در كودكان ،مردان و زنان جوان ،خانم هاي باردار و شيرده ،افراد مسن ،بيماران با مشكلات قلبي و كبدي ،بيماران ديابتي ،بيماران با فشار خون بالا و وسعت درگيري كمتر از 30% فوتوتراپي مي باشد . در مورد بيماران مبتلا به آرتريت ،پسوريازيس نوع پلاكي و ناخن و وسعت درگيري بيش از 30% سطح بدن متوتركسات اولويت اول درمان قرار مي گيرد .در بيماران با سابقه ابتلا به سرطان هاي غير پوستي و پسوريازيس نوع پوسچولار نئوتيگازون اولويت اول درمان مي باشد .در بيماران با مشكلات زمينه اي كبدي ،قلبي ،فشار خون و ديابت از دوز كمتر دارو در شروع درمان استفاده مي شود .همچنين جهت درمان كودكان از حداقل دوز دارو در شروع درمان استفاده مي شود . جهت درمان پسوريازيس پوسچولار و بيماران مبتلا به آرتريت از دوز هاي بالاتر دارو استفاده مي شود .لازم به ذكر است درصد قابل توجهي از پزشكان تمايل به درمان موضعي در پسوريازيس كمتر از 10 درصد داشتند .
نتيجه گيري:
در اين مطالعه به بررسي ارتباط بين عوامل مختلف از جمله سن ،جنس و مرتبه علمي پزشك معالج ،تعداد ويزيت ها و مقالات مطالعه شده درباره اين بيماري در ماه و همچنين منطقه جغرافيايي مطب و نوع بيمارستان و اولويت درمان بيماران پسوريازيس پرداخته شد .
از جمله اين ارتباطات مي توان به ارتباط مرتبه علمي پزشك و تجويز دارو در افراد مسن ،هيپرتنسيو و وسعت درگيري بيش از ده درصد اشاره كرد .همچنين بين تعداد ويزيت هاي پزشك در ماه ، منطقه جغرافيايي مطب و نوع بيمارستان محل ويزيت بيماران ارتباط معناداري با اكثر متغير هاي مستقل يافت شد كه در جاي خود به طور مفصل بيان شده است .از نتايج حاصل از اين مطالعه مي توان به صورت يك پروتكل واحد درماني در كشور بهره جست .
كليدواژه‌ها: تمايل به درمان سيستميك – بيماري پسوريازيس
شماره ركورد
30718
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان
استاد مشاور
نسيمي، مريم , لاجوردي، وحيده
استاد راهنما
عابديني، ربابه , افتخاري، حجت